(Alain Bombard)

Alain Bombard (Paryż, 27 października 1924 – Paryż, 19 lipca 2005) był francuskim biologiem, lekarzem i politykiem, zasłyniętym z przepłynięcia Oceanu Atlantyckiego małą łodzią bez zapasów żywności. Wysunął teorię, że człowiek jest w stanie przetrwać podróż przez ocean bez prowiantu i postanowił przetestować ją na sobie, aby uratować tysiące osób zaginionych na morzu.

19 października 1952 roku, po odwiedzeniu nowo narodzonej córki we Francji, Bombard rozpoczął samotną podróż przez Atlantyk na Antyle. Wcześniej żeglował już samotnie po Oceanie Atlantyckim z Tangeru do Casablanki (13–20 sierpnia) oraz z Casablanki do Las Palmas (24 sierpnia – 3 września). Pierwotny plan zakładał jednak przepłynięcie Atlantyku z przyjacielem, angielskim jachtmanem Jackiem Palmerem, z którym żeglował tuż wcześniej z Monako na Menorkę (25 maja – 11 czerwca), lecz Jack opuścił Alaina w Tangerze. Bombard płynął dmuchaną łodzią marki Zodiac o nazwie l'Hérétique („heretyk”), która miała zaledwie 4,5 metra długości; zabrał ze sobą jedynie sekstans i niemal żadnych zapasów.

Bombard relacjonował, że przetrwał dzięki łowieniu ryb (które służyły mu zarówno jako źródło pożywienia, jak i świeżej wody) za pomocą własnoręcznie wykonanego harpunu i haczyków, a także dzięki zbieraniu planktonu powierzchniowego małą siatką. Przez długi czas w trakcie podróży pił również niewielkie ilości wody morskiej. 23 października, czwartego dnia wyprawy, Bombard musiał załatać podarty stary żagiel, podczas gdy żagiel zapasowy został zdmuchnięty. Popełnił również poważny błąd nawigacyjny, który sprawił, że wierzył, iż płynie znacznie szybciej, niż w rzeczywistości. Pięćdziesiątego trzeciego dnia podróży napotkał statek. Załoga poinformowała go, że wciąż dzieli go ponad 1000 kilometrów od celu. Jednak po tym, jak załoga statku zaoferowała mu posiłek, Bombard zdecydował się kontynuować rejs. Dotarł do Barbadosu 23 grudnia 1952 roku, po przebyciu 4400 kilometrów. Bombard schudł 25 kilogramów i trafił na krótko do szpitala. W 1953 roku opublikował książkę o swojej wyprawie pod tytułem „Naufragé Volontaire” („Dobrowolny rozbitek”).