(Michel Hidalgo)

Michel François Hidalgo (22 marca 1933 – 26 marca 2020) był francuskim profesjonalnym piłkarzem i trenerem. Od 27 marca 1976 do 27 czerwca 1984 roku pełnił funkcję selekcjonera reprezentacji Francji, z którą zdobył Mistrzostwo Europy w 1984 roku na własnym boisku, a także dotarł do półfinału Mistrzostw Świata w 1982 roku.

Michel François Hidalgo urodził się 22 marca 1933 roku w Leffrinckoucke, w departamencie Nord. Michel i jego brat bliźniak Serge przyszli na świat w rodzinie ojca pochodzenia hiszpańskiego, metalurga zatrudnionego w normandzkiej firmie metalurgicznej („société métallurgique de Normandie”) i działacza komunistycznego, oraz matki pochodzącej z Paryża. Oboje mieszkali w północno-zachodniej Francji, a po 1935 rokuHidalgo dorastał w Mondeville-Colombelle w departamencie Calvados w Normandii. W 1940 roku rodzina Hidalgo, podobnie jak wiele rodzin robotników metalurgicznych, została ewakuowana, aby uciec przed posuwającymi się naprzód oddziałami Wehrmachtu. Rodzina powróciła w 1946 roku, osiedlając się w zniszczonych okolicach Caen, niedaleko tej samej fabryki metalurgicznej, w której nadal pracował ojciec. Tam bliźniacy zaczęli grać w piłkę w klubie patronackim, stworzonym z dostępnych środków przez księdza Martina, pasjonata futbolu. Obiecujący młody gracz został zrekrutowany przez „Union Sportive Normande”, amatorski klub robotniczy powiązany z fabryką metalurgiczną, w której pracował jego ojciec.

Hidalgo, zanim został pomocnikiem, występował jako napastnik, skrzydłowy, a czasem – aby utrzymać wynik – jako libero. W 1952 roku zdobył mistrzostwo Normandii dla juniorów z US Normande, po czym przez dwa sezony był zapisany w barwach Le Havre. Później grał w Reims, z którym wystąpił i strzelił bramkę w przegranym 3:4 finale Pucharu Europy z Realem Madryt w 1956 roku; zdobył również tytuł mistrza ligi w 1955 roku.

Pod skrzydłami Rochera, który sprowadził go do Monako, Hidalgo zdobył z tym klubem dwa tytuły mistrza ligi i dwa puchary krajowe. Po dymisji założyciela związku, jego przyjaciela Justa Fontaine'a, w 1965 roku, przewodniczył UNFP (związkowi zawodowemu piłkarzy) i do czerwca 1969 roku walczył o wprowadzenie sprawiedliwej, związkowej definicji „kontraktu terminowego”. Po wezwaniu do Francuskiej Federacji Piłki Nożnej, w 1970 roku musiał przekazać funkcję w związku Philippe'owi Piatowi.

Na poziomie międzynarodowym Hidalgo wystąpił raz w reprezentacji Francji, 5 maja 1962 roku, w meczu towarzyskim przeciwko Włochom we Florencji.

W późniejszych latach Michel Hidalgo chwalił styl gry wielkich międzynarodowych piłkarzy o silnych osobowościach, takich jak Di Stéfano, Pelé, Eusébio, Puskás, Kopa, Cruyff, Gerd Müller, Beckenbauer i inni.

Hidalgo zaczął trenować drugą lub amatorską drużynę Monako od 1967 roku jako grający trener, a w sezonie 1968–1969 pełnił funkcję grającego menedżera w Menton na mocy specjalnego kontraktu wypożyczenia. W 1970 roku został powołany do krajowej dyrekcji technicznej (DTN, część Francuskiej Federacji Piłki Nożnej) prowadzonej przez Georges'a Boulogne, jako osoba odpowiedzialna za region południowo-zachodni. W 1972 roku, podczas tournée po Brazylii, został mianowany asystentem Georges'a Boulogne w reprezentacji Francji. Pozostał na tym stanowisku pod kierownictwem Stefana Kovacsa od 1973 do grudnia 1975 roku. 1 stycznia 1976 roku został dyrektorem selekcji narodowych...