Jan Sterling (Jan Sterling)

Jan Sterling, najbardziej aktywna filmowo w latach 50., otrzymała Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę w filmie „Wysocy i potężni” (1954), za którą została również nominowana do Oscara w tej samej kategorii. Jej kariera zaczęła słabnąć w latach 60., jednak nadal sporadycznie występowała w produkcjach telewizyjnych i teatralnych.

Sterling urodziła się w Nowym Jorku jako Jane Sterling Adriance w zamożnej rodzinie. Edukację odebrała w szkołach prywatnych, zanim wraz z rodziną wyjechała do Europy. W Londynie i Paryżu uczyła się pod opieką prywatnych korepetytorów, a następnie zapisała się do szkoły dramatycznej Fay Compton w Londynie.

Jako nastolatka wróciła na Manhattan i, występując pod różnymi wariantami swojego imienia, takimi jak Jane Adriance i Jane Sterling, rozpoczęła karierę od występu na Broadwayu w sztuce „Bachelor Born”. Później pojawiła się w takich ważnych dziełach scenicznych jak „Panama Hattie”, „Over 21” oraz „Present Laughter”. W 1947 roku zadebiutowała w filmie „Tycoon”, występując jako Jane Darian. Jak doniesiono, Ruth Gordon nalegała, aby zmieniła swój pseudonim sceniczny, i wspólnie zdecydowały się na imię Jan Sterling.

Zagrała istotną rolę drugoplanową w filmie „Johnny Belinda” (1948). Łącząc kino z telewizją, w latach 50. występowała w kilku antologiach telewizyjnych, a w filmach zagrała m.in. w „Klatce” (1950), „Mystery Street” (1950), „The Mating Season” (1951), „As w rękawie” (1951), „Flesh and Fury” (1952), „The Human Jungle” (1954) oraz „Female on the Beach” (1955).

Często obsadzana w rolach kobiet twardych i zdeterminowanych, zagrała bardziej sympatyczną postać w filmie „Sky Full of Moon” (1952). W 1950 roku otrzymała rolę Ruth w westernie ABC „The Marshal of Gunsight Pass”. Serial był transmitowany na żywo z prymitywnego studia na terenie Iverson Ranch w Chatsworth w Kalifornii.

W 1954 roku Sterling została nominowana do Oscara i zdobyła Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę w „Wysokich i potężnych”. Pod koniec tego samego roku pojechała do Anglii, aby zagrać Julię w pierwszej filmowej ekranizacji powieści George’a Orwella „1984”, mimo że była wówczas w kilkumiesięcznej ciąży. W kolejnych latach regularnie występowała w takich filmach jak „Rzeź na Dziesiątej Alei”, „Kathy O” i „The Female Animal”.

Pod koniec 1968 roku zaczęła wcielać się w rolę intrygantki, panny Foss, w długo emitowanej operze mydlanej CBS „The Guiding Light”. W 1969 roku wycofała się z kina na rzecz teatru, a do telewizji powróciła w 1979 roku, aby zagrać Lou Henry Hoover w miniserialu „Backstairs at the White House”.

Małżeństwo Sterling z Johnem Merivalem zakończyło się rozwodem, a jej kariera zaczęła podupadać po śmierci drugiego męża, aktora Paula Douglasa, w 1959 roku. W latach 70. związała się w wieloletnią relację z Samem Wanamakerem.

Jan Sterling zmarła w 2004 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 82 lat.