(Jean Baudrillard)

Jean Baudrillard (27 lipca 1929 – 6 marca 2007) był francuskim socjologiem, filozofem i poetą zainteresowanym studiami kulturowymi. Zasłynął przede wszystkim z analiz mediów, kultury współczesnej i komunikacji technologicznej, a także z sformułowania takich pojęć jak hiperrzeczywistość. Baudrillard pisał na różnorodne tematy, w tym o konsumpcjonizmie, krytyce ekonomii, historii społecznej, estetyce, zachodniej polityce zagranicznej i kulturze popularnej. Do jego najbardziej znanych dzieł należą „Seduction” (1978), „Symulakry i symulacja” (1981), „Ameryka” (1986) oraz „Wojna w Zatoce nie miała miejsca” (1991). Jego twórczość jest często kojarzona z postmodernizmem, a w szczególności z poststrukturalizmem. Niemniej jednak Baudrillard sprzeciwiał się poststrukturalizmowi i dystansował od postmodernizmu.

Baudrillard urodził się 27 lipca 1929 roku w Reims, w północno-wschodniej Francji. Jego dziadkowie byli robotnikami rolnymi, a ojciec żandarmem. Podczas nauki w liceum w Reims, za sprawą profesora filozofii Emmanuela Peilleta, zapoznał się z 'patafizyką, co uznaje się za kluczowe dla zrozumienia późniejszej myśli Baudrillarda. Był pierwszą osobą w swojej rodzinie, która studiowała; przeprowadził się do Paryża, aby uczęszczać na Sorbonę. Studiował tam język i literaturę niemiecką, co doprowadziło go do nauczania tego przedmiotu w kilku różnych liceach, zarówno paryskich, jak i prowincjonalnych, od 1960 do 1966 roku.

W czasie pracy nauczyciela Baudrillard zaczął publikować recenzje literackie i tłumaczyć dzieła takich autorów jak Peter Weiss, Bertolt Brecht, Karol Marks, Fryderyk Engels i Wilhelm Emil Mühlmann.

Nauczając języka niemieckiego, Baudrillard zaczął przechodzić w stronę socjologii, co zaowocowało ukończeniem i opublikowaniem w 1968 roku rozprawy doktorskiej „Le Système des Objets” (System obiektów) przed komisją w składzie: Henri Lefebvre, Roland Barthes i Pierre Bourdieu. Następnie zaczął wykładać socjologię na Uniwersytecie Paryż X Nanterre, kampusie znajdującym się na obrzeżach Paryża, który był silnie zaangażowany w wydarzenia maja 1968 roku. W tym czasie Baudrillard ściśle współpracował z filozofem Humphreyem De Battenburge’em, który opisał go jako „wizjonera”. W Nanterre objął stanowisko Maître Assistant (adiunkt), następnie Maître de Conférences (profesor nadzwyczajny), aż w końcu został profesorem po ukończeniu habilitacji „L'Autre par lui-même” (Inny przez siebie samego).

W 1970 roku Baudrillard odbył pierwszą z wielu podróży do Stanów Zjednoczonych (Aspen, Kolorado), a w 1973 roku pierwszą z kilku podróży do Kioto w Japonii. W 1981 roku w Japonii otrzymał swój pierwszy aparat fotograficzny, co sprawiło, że został fotografem. ...