Jane Wyatt (Jane Wyatt) - znana z pracy przy takich projektach: «Star Trek IV: The Voyage Home» (1986), «Star Trek IV: Powrót na Ziemię» (1986), «Lost Horizon» (1937), «Lost Horizon» (1937), «House by the River» (1950),
Z Wikipedii
Jane Wyatt (12 sierpnia 1910 – 20 października 2006) była amerykańską aktorką, najbardziej znaną z roli gospodyni domowej i matki w komediowym serialu telewizyjnym NBC i CBS „Ojciec wie najlepiej” (Father Knows Best) oraz z roli Amandy Grayson, ludzkiej matki Spocka w serialu science fiction „Star Trek”. Wyatt była trzykrotną laureatką nagrody Emmy.
Jane Waddington Wyatt urodziła się 12 sierpnia 1910 roku w Mahwah w New Jersey, lecz wychowała się na Manhattanie. Jej ojciec, Christopher Billopp Wyatt Jr., był bankierem inwestycyjnym z Wall Street, a matka, z domu Euphemia Van Rensselaer Waddington, krytyczką teatralną piszącą dla „Catholic World”. Oboje rodzice byli konwertytami na katolicyzm.
Debiut filmowy miała w 1934 roku w produkcji „One More River”. W swojej prawdopodobnie najsłynniejszej roli wystąpiła u boku Ronalda Colmana jako obiekt jego uczuć w filmie „Zaginiony horyzont” (Lost Horizon, 1937) w reżyserii Franka Capry dla studia Columbia Pictures.
Wśród innych ról filmowych znalazły się: „Umowa dżentelmeńska” (Gentleman's Agreement) z Gregorym Peckiem, „Tylko samotne serce” (None but the Lonely Heart) z Carym Grantem, „Bumerang” (Boomerang) z Daną Andrewsem oraz „Our Very Own”. Jej kariera filmowa ucierpiała z powodu otwartej opozycji wobec senatora Josepha McCarthy'ego, głównej postaci antykomunistycznych śledztw tamtej ery, a tymczasowo została zahamowana przez pomoc w organizacji występu Baletu Bolszoj podczas II wojny światowej, mimo że stało się to na prośbę prezydenta Franklina D. Roosevelta. Wyatt na pewien czas powróciła do swoich korzeni na nowojorskich scenach teatralnych, występując m.in. w sztuce Lillian Hellman „Jesienny ogród” (The Autumn Garden) u boku Fredrica Marcha.
Wielu ludzi zapamiętało Wyatt przede wszystkim jako Margaret Anderson w serialu „Ojciec wie najlepiej”, emitowanym od 1954 do 1960 roku. Występowała obok Roberta Younga w roli oddanej żony i matki w rodzinie Andersonów, mieszkającej w miasteczku Springfield na Środkowym Zachodzie. Rola ta przyniosła Wyatt trzy nagrody Emmy dla najlepszej aktorki w serialu komediowym. Po zakończeniu „Ojca wie najlepiej” Wyatt wystąpiła gościnnie w kilku innych serialach.
13 czerwca 1962 roku otrzymała główną rolę w odcinku „The Heather Mahoney Story” w serialu „Wagon Train” stacji NBC. W 1963 roku wcieliła się w postać Kitty McMullen w odcinku „Don't Forget to Say Goodbye” w dramacie stacji ABC „Going My Way” z Gene’em Kellym i Leo G. Carrollem – serialu o kapłaństwie katolickim w Nowym Jorku. W 1965 roku Wyatt zagrała Anne White w odcinku „The Monkey's Paw – A Retelling” w programie „The Alfred Hitchcock Hour” stacji CBS.
Wyatt była mężatką z brokerem inwestycyjnym Edgarem Bethune Wardem od 9 listopada 1935 roku aż do jego śmierci 8 listopada 2000 roku, zaledwie jeden dzień przed 65. rocznicą ślubu pary. Według doniesień poznali się pod koniec lat 20. XX wieku, gdy oboje byli gośćmi Franklina D. Roosevelta w Hyde Park w Nowym Jorku. Ward później przeszedł na katolicyzm, wyznawany przez żonę. W latach 90. Wyatt przeszła łagodny udar, ale szybko wróciła do zdrowia. Do końca życia pozostawała w stosunkowo dobrym stanie zdrowia.
Jane Wyatt zmarła 20 października 2006 roku z przyczyn naturalnych w swoim domu w Bel-Air w Kalifornii w wieku 96 lat. Została pochowana na cmentarzu San Fernando Mission, obok męża.