(Olivier Messiaen)

(Olivier Messiaen) - Muzyka znany z pracy przy tego typu projektach: «DON'T STARE» (2025), «DON'T STARE» (2025),

Olivier Eugène Prosper Charles Messiaen (10 grudnia 1908 – 27 kwietnia 1992) był francuskim kompozytorem, organistą i ornitologiem, jednym z najważniejszych kompozytorów XX wieku. Jego muzyka jest rytmicznie złożona; w warstwie harmonicznej i melodycznej stosuje system, który nazwał „skalami o ograniczonej transpozycji”, wywiedziony z systemów materiałowych wypracowanych w jego wczesnych kompozycjach i improwizacjach. Pisał utwory na zespoły kameralne i orkiestrę, muzykę wokalną, a także na solowe organy i fortepian, a ponadto eksperymentował z wykorzystaniem nowatorskich instrumentów elektronicznych opracowanych w Europze za jego życia.

Messiaen dostał się do Konserwatorium Paryskiego w wieku 11 lat, gdzie uczył się m.in. u Paula Dukasa, Maurice’a Emmanuela, Charles-Marie Widora i Marcela Dupré. W 1931 roku został mianowany organistą w kościele Sainte-Trinité w Paryżu, stanowisko to sprawował przez 61 lat, aż do śmierci. W latach 30. wykładał w Schola Cantorum de Paris. Po upadku Francji w 1940 roku Messiaen był przez dziewięć miesięcy internowany w niemieckim obozie jenieckim Stalag VIII-A, gdzie skomponował swój „Kwartet na koniec czasu” (Quatuor pour la fin du temps) na cztery dostępne w więzieniu instrumenty: fortepian, skrzypce, wiolonczelę i klarnet. Utwór ten został po raz pierwszy wykonany przez Messiaena i jego współwięźniów dla publiczności złożonej z osadzonych i strażników. Wkrótce po zwolnieniu w 1941 roku został mianowany profesorem harmonii, a w 1966 roku profesorem kompozycji w Konserwatorium Paryskim – funkcje te sprawował aż do przejścia na emeryturę w 1978 roku. Wśród jego wielu wybitnych uczniów znaleźli się Iannis Xenakis, George Benjamin, Alexander Goehr, Pierre Boulez, Tristan Murail, Karlheinz Stockhausen oraz Yvonne Loriod, która została jego drugą żoną.

Messiaen widział kolory, słysząc określone akordy muzyczne (zjawisko znane jako synestezja); według niego kombinacje tych barw były istotne w procesie twórczym. Podróżował szeroko i pisał dzieła inspirowane różnorodnymi wpływami, w tym muzyką japońską, krajobrazem kanionu Bryce w Utah oraz życiem św. Franciszka z Asyżu. Przez krótki czas Messiaen eksperymentował z parametryzacją związaną z „serializmem totalnym”, w której dziedzinie często wymienia się go jako innowatora. Jego styl wchłonął wiele globalnych wpływów muzycznych, takich jak indonezyjski gamelan (stroikowe instrumenty perkusyjne często odgrywają istotną rolę w jego utworach orkiestrowych).

Fascynował go śpiew ptaków; zapisywał pieśni ptaków z całego świata i wplatał ich transkrypcje do swojej muzyki. Nowatorskie wykorzystanie barwy, koncepcja relacji między czasem a muzyką oraz zastosowanie śpiewu ptaków to jedne z cech, które sprawiają, że muzyka Messiaena jest tak charakterystyczna. ...

Źródło: Artykuł „Olivier Messiaen” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Olivier Messiaen)

Cała filmografia (Olivier Messiaen)