Youssef Chahine (Youssef Chahine)

Jussef Szahin (ur. w Aleksandrii, w Egipcie, w 1926 roku) rozpoczął naukę w szkole prowadzonej przez braci zakonnych, a następnie kontynuował ją w Victoria College aż do uzyskania świadectwa dojrzałości. Po roku na Uniwersytecie Aleksandryjskim wyjechał do USA i spędził dwa lata w Pasadena Playhouse, uczęszczając na kursy z zakresu filmu i sztuki dramatycznej. Po powrocie do Egiptu, operator filmowy Alevise Orfanelli pomógł mu wejść do branży filmowej. Jego debiutem filmowym był Baba Amin (1950); rok później, z filmem Syn Nilu (1951) został po raz pierwszy zaproszony na Festiwal w Cannes. W 1970 roku otrzymał Złotą Tanit na Festiwalu w Kartaginie. Z Le moineau (1973) wyreżyserował pierwszą koprodukcję Egiptu i Algierii. Za film Aleksandria… Dlaczego? (1979) zdobył Srebrnego Niedźwiedzia w Berlinie, rozpoczynając tym samym autobiograficzną trylogię, którą ukończyły Hadduta Masriya (1982) (Egipska opowieść (1982)) i Aleksandria: Jeszcze raz i na zawsze (1989).

W 1992 roku Jacques Lassalle zaproponował mu wyreżyserowanie sztuki wybranego przez niego samego dla Comédie Française: Szahin wybrał adaptację "Kaliculi" Alberta Camusa, która odniosła ogromny sukces. Tego samego roku rozpoczął pisanie filmu Emigrant (1994), historii inspirowanej postacią biblijną Józefa, syna Jakuba. Realizacja tego projektu była jego wielkim marzeniem, i ostatecznie udało mu się nakręcić go w 1994 roku. W 1997 roku, po 46 latach i 5 zaproszeniach, został ponownie wybrany do sekcji Hors Competition na Festiwalu w Cannes z filmem Przeznaczenie (1997).