(Julien Lepers)

(Julien Lepers) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Blue Is the Warmest Color» (2013), «Życie Adeli – Rozdział 1 i 2» (2013), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022),

Julien Lepers (właściwie Ronan Gerval Lepers) – francuski prezenter telewizyjny i radiowy oraz autor-kompozytor, urodzony 12 sierpnia 1949 roku w Paryżu.

Syn dyrygenta Raymonda Lepersa i piosenkarki Marii Rémusat, a wnuk malarza Claude’a Rémusata, Lepers urodził się w Paryżu, ale dzieciństwo spędził w Antibes, a następnie w Saint-Dié-des-Vosges. Studiował prawo na Uniwersytecie Nicea Sophia Antipolis i uzyskał licencjat.

Lepers wygrał konkurs prezenterów zorganizowany przez Jean-Pierre’a Foucaulta w stacji radiowej RMC, gdzie został gospodarzem radiowym w latach 1973–1978. Tam był „Misterem Listy Przebojów”, zanim przeniósł się do RTL.

W latach 80. Lepers prowadził przez rok program rozrywkowy „À tout cœur”, emitowany przez szwajcarski kanał telewizyjny TSR, w którym występowali znani piosenkarze.

Zadebiutował jako prezenter telewizyjny we Francji w 1986 roku, w wieku 36 lat, w programie „La Nouvelle Affiche” na FR3, a następnie w porannym programie telewizyjnym „Télématin” na Antenne 2.

Od listopada 1988 do lutego 2016 roku Lepers prowadził „Questions pour un champion”, francuską wersję teleturnieju „Going for Gold”.

W sierpniu 1998 roku Lepers prowadził również „C'est l'été” na France 3.

W 1978 i 1979 roku Lepers nagrał cztery piosenki: „De retour de vacances”, „Je t'aime trop”, „Pleure sous la pluie” i „Oh! Sylvie”.

Jako samozwańczy pianista, pasjonat muzyki, jest kompozytorem trzech przebojów francuskiego piosenkarza Herberta Léonarda: „Pour le plaisir” w 1981 roku, „Amoureux fous” (duet z Julie Pietri) w 1983 roku i „Flagrant délit” (który stał się numerem jeden w Quebecu) w 1985 roku. Napisał również wiele piosenek dla Sylvie Vartan, Michela Delpecha i Sheili.

W czerwcu 1996 roku nagrał album z Orkiestrą Symfoniczną w Bratysławie. Równolegle do kariery telewizyjnej kontynuuje karierę muzyczną.

4 stycznia 1994 roku Lepers, podejrzany o unikanie płacenia podatków, został skazany na roczny karę zawieszonej więzienia oraz grzywnę w wysokości 150 000 franków francuskich. W konsekwencji francuski prezenter Vincent Perrot zastąpił go na kilka dni jako gospodarz „Questions pour un champion”.

15 kwietnia 2010 roku, w programie „Touche pas à mon poste!” prowadzonym przez Cyrila Hanounę na France 4, powiedział, że urzędnicy podatkowi popełnili błąd, zdawali sobie z tego sprawę i zwrócili mu pieniądze wkrótce po wyroku.

W 2009 roku Lepers wystąpił w reklamie radiowej Saint-Yorre, marki wody mineralnej butelkowanej.

We wrześniu 2010 roku, w wywiadzie dla francuskiej gazety Le Figaro, Lepers stwierdził, że chciałby zostać spikerem informacyjnym France 3.

„Chętnie prowadziłbym program informacyjny. Interesowałoby mnie to, a czytanie z telepromptera nie jest przecież rakietową nauką! Obecnie bardzo lubię również programy ekonomiczne i oczywiście muzyczne. W każdym razie wciąż objeżdżam Francję, Belgię i Szwajcarię z moją orkiestrą i komponuję piosenki.”

W sierpniu 2011 roku Lepers był członkiem jury konkursu „Prix Iznogoud” na festiwalu francuskiej komedii „Humour et Eau Salée” w Saint-Georges-de-Didonne.

W listopadzie 2011 roku, zirytowany niewłaściwym użyciem języka francuskiego, Lepers opublikował książkę zatytułowaną „Les fautes de Français? Plus jamais!” (Błędy w języku francuskim? Nigdy więcej!), w której napisał: „Fałszywe nuty ranią moje uszy. Drażnią mnie. Błąd w języku francuskim wywołuje we mnie takie samo uczucie jak fałszywa nuta.”...

Źródło: Artykuł „Julien Lepers” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Julien Lepers)

Cała filmografia (Julien Lepers)