(Eduardo Falú)
Fabryka
Aktor (1),
Data urodzenia
1923-07-07
(Eduardo Falú) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Eduardo Falú (7 lipca 1923 – 9 sierpnia 2013) był argentyńskim gitarzystą i kompozytorem muzyki ludowej.
Eduardo Falú urodził się w 1923 roku w El Galpón, wiosce w pobliżu San José de Metán w prowincji Salta. Jego rodzice, Fada i Juan Falú, byli imigrantami z Syrii. Wychowywany w wiejskim otoczeniu, pozostawał pod silnym wpływem tradycji ludowych Salty (które, za słowami Falú, pozostają „czymś żywym, dynamicznym i ewoluującym”).
Swoją pierwszą gitarę Falú otrzymał w dzieciństwie w prezencie i jako trubadur zaczął wykonywać tradycyjne melodie ludowe z północno-zachodniej Argentyny. W latach 40. XX wieku założył duet z Césarem Perdiguerem i zyskał rozpoznawalność w regionie. Falú, w dużej mierze samouk, pogłębiał swoją wiedzę o gitarze poprzez studia nad dziełami mistrzów z XIX wieku, a naukę harmonii i teorii pobierał u wybitnego argentyńskiego kompozytora Carlosa Guastavino.
Rosnąca sława sprowadziła go w 1945 roku do Buenos Aires, gdzie w 1950 roku nagrał swój pierwszy album. Wśród licznych współprac z wieloma czołowymi argentyńskimi poetami, za najbardziej znane uważa się prawdopodobnie jego kompozycje do tekstów Jaimego Dávalosa, wśród których najpopularniejsze są Zamba de la Candelaria, Trago de sombra oraz Canción del jangadero. Falú pisał również muzykę do szeregu argentyńskich eposów historycznych, w tym do Romance de la Muerte de Juan Lavalle (autorstwa Ernesto Sábato) oraz José Hernández (autorstwa Jorge Luisa Borgesa).
Po raz pierwszy wystąpił za granicą w 1959 roku w Paryżu. Następnie koncertował w Rzymie, Los Angeles, Madrycie i wielu innych stolicach kultury. Cieszył się szczególną popularnością w Japonii, gdzie w latach 1963–1973 dał ponad 200 koncertów; w kolejnych latach regularnie występował w duetach ze swoim siostrzeńcem, Juanem Falú.
Uznawany za twórcę nowoczesnego ruchu piosenki ludowej w Argentynie, Falú skomponował muzykę do ponad 150 wierszy. Były to utwory Borgesa i Dávalosa, a także Leona Benarósa, Manuela J. Castilli i Alberico Mansilli. Znany z kompozycji w stylach chamamé, chacarera i zamba, Falú napisał w późniejszym okresie dwie suity: Primera Suite Argentina (1996) oraz Segunda Suite Argentina (1999).
Rząd Peru odznaczył go Nagrodą za Wybitne Zasługi, a twórczość Falú zyskała ważne uznanie w oczach argentyńskich kolegów w 1985 roku, kiedy otrzymał najwyższe wyróżnienie w argentyńskim świecie kultury – Nagrodę Konex, a także Nagrodę Główną Argentyńskiego Stowarzyszenia Kompozytorów Muzyki (SADAIC).
Ostatni album Falú jako wykonawcy, opublikowany w 2009 roku, był hołdem dla klasycznego hiszpańskiego gitarzysty Andrésa Segovii. Zmarł 9 sierpnia 2013 roku w swoim domu w Buenos Aires w Argentynie w wieku 90 lat.
Eduardo Falú urodził się w 1923 roku w El Galpón, wiosce w pobliżu San José de Metán w prowincji Salta. Jego rodzice, Fada i Juan Falú, byli imigrantami z Syrii. Wychowywany w wiejskim otoczeniu, pozostawał pod silnym wpływem tradycji ludowych Salty (które, za słowami Falú, pozostają „czymś żywym, dynamicznym i ewoluującym”).
Swoją pierwszą gitarę Falú otrzymał w dzieciństwie w prezencie i jako trubadur zaczął wykonywać tradycyjne melodie ludowe z północno-zachodniej Argentyny. W latach 40. XX wieku założył duet z Césarem Perdiguerem i zyskał rozpoznawalność w regionie. Falú, w dużej mierze samouk, pogłębiał swoją wiedzę o gitarze poprzez studia nad dziełami mistrzów z XIX wieku, a naukę harmonii i teorii pobierał u wybitnego argentyńskiego kompozytora Carlosa Guastavino.
Rosnąca sława sprowadziła go w 1945 roku do Buenos Aires, gdzie w 1950 roku nagrał swój pierwszy album. Wśród licznych współprac z wieloma czołowymi argentyńskimi poetami, za najbardziej znane uważa się prawdopodobnie jego kompozycje do tekstów Jaimego Dávalosa, wśród których najpopularniejsze są Zamba de la Candelaria, Trago de sombra oraz Canción del jangadero. Falú pisał również muzykę do szeregu argentyńskich eposów historycznych, w tym do Romance de la Muerte de Juan Lavalle (autorstwa Ernesto Sábato) oraz José Hernández (autorstwa Jorge Luisa Borgesa).
Po raz pierwszy wystąpił za granicą w 1959 roku w Paryżu. Następnie koncertował w Rzymie, Los Angeles, Madrycie i wielu innych stolicach kultury. Cieszył się szczególną popularnością w Japonii, gdzie w latach 1963–1973 dał ponad 200 koncertów; w kolejnych latach regularnie występował w duetach ze swoim siostrzeńcem, Juanem Falú.
Uznawany za twórcę nowoczesnego ruchu piosenki ludowej w Argentynie, Falú skomponował muzykę do ponad 150 wierszy. Były to utwory Borgesa i Dávalosa, a także Leona Benarósa, Manuela J. Castilli i Alberico Mansilli. Znany z kompozycji w stylach chamamé, chacarera i zamba, Falú napisał w późniejszym okresie dwie suity: Primera Suite Argentina (1996) oraz Segunda Suite Argentina (1999).
Rząd Peru odznaczył go Nagrodą za Wybitne Zasługi, a twórczość Falú zyskała ważne uznanie w oczach argentyńskich kolegów w 1985 roku, kiedy otrzymał najwyższe wyróżnienie w argentyńskim świecie kultury – Nagrodę Konex, a także Nagrodę Główną Argentyńskiego Stowarzyszenia Kompozytorów Muzyki (SADAIC).
Ostatni album Falú jako wykonawcy, opublikowany w 2009 roku, był hołdem dla klasycznego hiszpańskiego gitarzysty Andrésa Segovii. Zmarł 9 sierpnia 2013 roku w swoim domu w Buenos Aires w Argentynie w wieku 90 lat.
Co sądzisz o (Eduardo Falú)?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
