(Sylvain Augier)

(Sylvain Augier) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Sylvain Augier (ur. 7 maja 1955 r. w Tuluzie, zm. 16 marca 2024 r. w Lecques w departamencie Gard) był francuskim prezenterem telewizyjnym i radiowym, dziennikarzem oraz producentem.

Wychował się w wiosce Forgues w departamencie Haute-Garonne, w rodzinie głęboko zakorzenionej w wartościach chrześcijańskich i humanistycznych, co odcisnęło piętno na jego życiu poprzez szczególną troskę o innych i zamiłowanie do dzielenia się. Po zdaniu matury Sylvain Augier kontynuował studia w Instytucie Studiów Politycznych w Tuluzie, który ukończył w 1976 roku. Następnie przeniósł się do Paryża, aby przygotowywać się do egzaminu wstępnego do ENA, jednak zrezygnował z tej ścieżki kariery, mimo że zakwalifikował się na studia. W 1978 roku odbył służbę narodową jako wolontariusz w Nikaragui, co było doświadczeniem, które rozbudziło jego ciekawość świata.

Karierę w mediach rozpoczął w 1979 roku w stacji France Inter, gdzie do 1996 roku pracował jako dziennikarz-reporter i prowadził kilka programów, w tym „Oreillettes et Ventricules”, „Interbulles”, „Rendez-vous vous sont cernés” oraz „On ne vit que deux fois”. Pod koniec lat 80. prezentował w tej samej stacji program „Chic Planète”. Pierwsze kroki w telewizji Sylvain Augier stawiał w latach 80. W 1986 roku współprowadził „Sexy Folies” na Antenne 2, a następnie w latach 1987–1988 prowadził program „La Une est à vous” w TF1. Później dołączył do FR3 (obecnie France 3), gdzie w 1988 roku prezentował „Sports Loisirs” i kilkukrotnie współprowadził Telethon. Jednak szerokie uznanie publiczności zdobył dzięki programom „Faut Pas Rêver” (1990–1999) oraz „La Carte Aux Trésors” (1996–2005). „Faut Pas Rêver”, stworzony przez Georgesa Pernouda, zabrał go w podróż dookoła świata, pozwalając dzielić się pasją do odkryć i spotkań, natomiast „La Carte aux trésors” stało się ikonicznym elementem francuskiego dziedzictwa telewizyjnego. 24 sierpnia 1988 roku Sylvain Augier przeżył poważny wypadek podczas lotu paralotnią w Pirenejach, w wyniku którego doznał znacznych następstw fizycznych, o czym opisał w książce „The Moment When Everything Tipped Over” wydanej w 2008 roku. Po zakończeniu emisji „La Carte aux trésors” w 2005 roku przechodził okresy osobistych kryzysów, o których wspomniał w książce „I Come Back from a Long Way” z 2023 roku, opisując w niej walkę z chorobą i wsparcie najbliższych.

Równolegle do kariery w mediach audiowizualnych Sylvain Augier napisał kilka książek, w tym „Babystoires: Splinters of Childhood, Splinters of Laughter” (1995), „Travel Diaries” (1999), „Doubt and Faith: Sylvain Augier Meets Sister Emmanuelle” (2009) oraz „Faut rêver” (2015). Kontynuował również prowadzenie audycji radiowych, m.in. „Sylvain Augier en toute liberté” w Sud Radio w 2001 roku, a następnie „Les Trésors de la musique” w Radio Classique w latach 2011–2012, by ostatecznie wrócić do Sud Radio, gdzie w latach 2014–2017 prowadził program „Qu'est-ce qui vous fait courir?”.

Po przejściu na emeryturę z pracy w mediach w 2017 roku, Sylvain Augier zamieszkał w Lecques, w pobliżu Sommières w departamencie Gard. To w swoim domu zmarł niespodziewanie w wyniku zawału serca 16 marca 2024 roku w wieku 68 lat. Pogrzeb odbył się 28 marca 2024 roku w Sommières. Pozostawił po sobie trwały ślad w francuskiej telewizji publicznej, co zostało upamiętnione przez Prezydenta Republiki oraz miliony widzów, którzy wspólnie z nim odkrywali piękno świata.

Najważniejsze dzieła (Sylvain Augier)

Cała filmografia (Sylvain Augier)