Didje Deschamps (Didier Deschamps)

Didje Deschamps (Didier Deschamps) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Antoine Griezmann: The Making of a Legend» (2019), «Antoine Griezmann: Historia legendy» (2019), «Dreams» (2019), «Dreams» (2019), «Outraged» (2020),

Didier Claude Deschamps (ur. 15 października 1968) – francuski trener piłkarski i były piłkarz, który od 2012 roku jest selekcjonerem reprezentacji Francji. Grał na pozycji defensywnego pomocnika w wielu klubach we Francji, Włoszech, Anglii i Hiszpanii, m.in. w Olympique Marsylia, Juventusie, Chelsea i Valencii, a także w Nantes i Girondins Bordeaux. Pseudonim „nóżnik wody” (fr. *le porteur d'eau*) nadał mu były kolega z reprezentacji Francji, Eric Cantona. Deschamps był inteligentnym i pracowitym defensywnym pomocnikiem, który doskonale odzyskiwał piłkę i rozpoczynał akcje ofensywne, a także wyróżniał się umiejętnościami przywódczymi przez całą swoją karierę. W reprezentacji Francji rozegrał 103 mecze, biorąc udział w trzech Mistrzostwach Europy UEFA i jednym Mistrzostwach Świata FIFA, prowadząc swoją drużynę do zwycięstw w Mistrzostwach Świata w 1998 roku i Euro 2000.

Oprócz dwóch tytułów mistrza Francji w 1991 i 1992 roku, Deschamps był członkiem drużyny Olympique Marsylia, która jako pierwszy, i jak dotąd jedyny, francuski klub zdobył Ligę Mistrzów UEFA, co osiągnęła w 1993 roku. Dzięki zwycięstwu w Lidze Mistrzów, Deschamps stał się najmłodszym kapitanem w historii, który poprowadził swoją drużynę do zdobycia tytułu. W Juventusie zagrał w trzech kolejnych finałach Ligi Mistrzów w latach 1996–1998, wygrywając tytuł w 1996 roku. Z turyńskim klubem zdobył również Superpuchar UEFA i Puchar Interkontynentalny, a także trzy tytuły mistrza Serie A, wśród innych trofeów. W Chelsea zdobył Puchar Anglii w sezonie 1999–2000, a także dotarł do kolejnego finału Ligi Mistrzów z Valencią w 2001 roku, zanim zakończył karierę pod koniec tego sezonu. Po Franzu Beckenbauerze i Ikerze Casillasie, był dopiero drugim kapitanem w historii futbolu, który podnosił trofeum Ligi Mistrzów, Puchar Świata i Puchar Mistrzostw Europy.

Jako trener, Deschamps rozpoczął swoją karierę w Monaco, pomagając klubowi w zdobyciu Pucharu Ligi w 2003 roku i awansując do finału Ligi Mistrzów UEFA w 2004 roku, zostając Trenerem Roku Ligue 1 w 2004 roku. W sezonie 2006–07 pomógł swojemu byłemu klubowi Juventusowi zdobyć tytuł mistrza Serie B i powrócić do Serie A po degradacji spowodowanej udziałem w skandalu Calciopoli w poprzednim sezonie. Następnie prowadził kolejny ze swoich byłych klubów, Olympique Marsylia, gdzie zdobył tytuł mistrza Francji w sezonie 2009–10, a także trzy kolejne Puchary Ligi w latach 2010–2012, oraz kolejne Trofeum Mistrzów w 2010 i 2011 roku.

8 lipca 2012 roku Deschamps został mianowany nowym selekcjonerem reprezentacji Francji, prowadząc drużynę do ćwierćfinału Mistrzostw Świata FIFA w 2014 roku i do finału Mistrzostw Europy UEFA w 2016 roku, a następnie wygrał finał Mistrzostw Świata FIFA w 2018 roku, pokonując Chorwację 4–2. Po zwycięstwie Francji na Mistrzostwach Świata FIFA w 2018 roku, Deschamps stał się trzecim człowiekiem, który zdobył Puchar Świata zarówno jako zawodnik, jak i trener; obok Mário Zagallo i Franza Beckenbauera, po Beckenbauerze jako drugi, który osiągnął to jako kapitan.

Najważniejsze dzieła Didje Deschamps (Didier Deschamps)

Cała filmografia Didje Deschamps (Didier Deschamps)