(Alain Dister)

Alain Dister (25 grudnia 1941 – 2 lipca 2008) był francuskim dziennikarzem, pisarzem i fotografem. Jest autorem licznych prac poświęconych muzyce rockowej, latom 60. oraz amerykańskiemu ruchowi literackiemu Beat Generation.

Dister współpracował z francuskimi magazynami „Rock & Folk” oraz „Connaissance des arts”. Był kronikarzem rodzącej się w Ameryce sceny rockowej; pisał artykuły i książki oraz publikował zdjęcia muzyków i zespołów, takich jak Jimi Hendrix, The Beatles, Frank Zappa, Pink Floyd, Led Zeppelin, The Cure, Johnny Hallyday i Grateful Dead.

Alain Dister urodził się w Lyonie 25 grudnia 1941 roku. W połowie lat 60. był jednym z pierwszych europejskich fotografów, którzy dołączyli do środowiska Haight-Ashbury w San Francisco (wyzwolenie seksualne, narkotyki, muzyka psychodeliczna itp.) i dokumentował Lato Miłości. Żył z kluczowymi autorami i artystami Beat Generation, w tym z Allenem Ginsbergiem i Gregorym Corso, którzy stali się bohaterami jego książki „La Beat Generation: La révolution hallucinée” (1997). W publikacji „Oh, hippie days!” (2001) opisał amerykańską kontrkulturę końca lat 60. Podtrzymując zainteresowanie kulturą popularną, w latach 90. śledził rozwój sceny punkowej w Japonii.

Jako fotograf Dister zasłynął przede wszystkim z dokumentowania świata rock and rolla w Stanach Zjednoczonych w latach 60. Latem 1966 roku mieszkał przez pewien czas w Nowym Jorku i był stałym bywalcem Café Wha?, gdzie występował wówczas Jimi Hendrix ze swoim zespołem Jimmy James and the Blue Flames. Po opublikowaniu pierwszego artykułu w 4. numerze „Rock & Folk”, Dister został wysłany do Londynu w lutym 1967 roku przez szefa francuskiej filii Atlantic Records, aby przeprowadzić wywiad z Hendrixem i wykonać jego zdjęcia. Gdy w następnym miesiącu Hendrix przyjechał do Paryża promować swoje pierwsze single, wytwórnia Barclay Records wyznaczyła Distera na osobę odpowiedzialną za koordynację wizyty oraz dokumentację fotograficzną. Jego zdjęcia pojawiły się później na okładkach wydań singli „Hey Joe” / „Stone Free” oraz „The Wind Cries Mary” / „Highway Chile” we Francji i krajach Beneluksu, a także na okładce albumu „Electric Ladyland”.

Prace fotograficzne Distera były wystawiane w licznych muzeach i galeriach na całym świecie. Był promotorem francuskiej kultury i krytykiem sztuki w czasopiśmie „Connaissance des arts”. Jego spojrzenie na postawy i estetykę rocka, punka oraz innych gatunków ignorowanych przez środowiska akademickie (zwłaszcza we Francji) uczyniło go świadkiem amerykańskiej kontrkultury.

Mieszkał i pracował w Paryżu oraz Burgundii. Zmarł po długiej chorobie 2 lipca 2008 roku.

Źródło: Artykuł „Alain Dister” z angielskiej Wikipedii, udostępniony na licencji CC-BY-SA 3.0.