Patsy Gallant (Patsy Gallant)

Patsy Gallant (Patsy Gallant) - znana z pracy przy takich projektach: «Patsy Gallant: droit devant» (2024), «Patsy Gallant: droit devant» (2024),

Patricia Gallant (ur. 15 sierpnia 1948 r. w Campbellton, Nowy Brunszwik) jest kanadyjską piosenkarką popową i aktorką teatru muzycznego. Pochodzi z rodziny akadyjskiej, a w swojej twórczości nagrywała i występowała zarówno w języku angielskim, jak i francuskim.

Patsy Gallant była jednym z dziesięciorga dzieci Béatrice Aubé Gallant i Arthura Gallanta. W wieku pięciu lat dołączyła do zespołu The Gallant Sisters wraz ze starszymi siostrami Angeline, Florine i Ghislaine. W wieku ośmiu lat, po przeprowadzce rodziców do Moncton, Gallant pojawiła się w telewizji; dwa lata później grupa występowała już w klubach nocnych w Montrealu. W 1967 roku opuściła zespół, aby rozpocząć karierę solową; występowała w reklamach oraz była stałą gościnią francuskojęzycznego programu rozrywkowego „Discothèque” oraz jego angielskiego odpowiednika „Music Hop”.

W 1967 roku Gallant wydała swój pierwszy singiel, który zapewnił jej występy w wielu programach rozrywkowych. W tym samym roku wystąpiła w Montrealu w Place des Arts, otwierając koncert Charlesa Aznavoura. Pod koniec lat 60. i w latach 70. Gallant współpracowała z wieloma młodymi i utalentowanymi twórcami, m.in. z Yvesem Lapierre’em, Judi Richards, Christine Charbonneau i Denisem Forcierem. W 1971 roku Gallant wystąpiła w cotygodniowym programie rozrywkowym „Smash” prezentowanym przez Télévision de Radio-Canada (francuskojęzyczną sekcję CBC Television). W trakcie trwania programu Gallant nawiązała współpracę z piosenkarką i autorką tekstów Christine Charbonneau, która napisała większość tekstów do jej dwóch głównych francuskich albumów wydanych przez Columbia Records. Utwory Gallant napisane przez Charbonneau obejmowały m.in. „Tout va trop vite”, „Thank you come again” (wersja francuska), „Le lit qui craque”, „Un monde en voie de naître” oraz „Un jour comme les autres”. Po albumie „Patsy Gallant (Tout va trop vite)” z 1972 roku nastąpił album „Toi l'enfant” z 1974 roku. Kilka utworów, w tym „Tout va trop vite”, „Un jour comme les autres”, „Le lit qui craque” i „Thank You Come Again (wersja francuska)”, trafiło na listy przebojów w Quebecu. Na tym drugim albumie znalazła się również oryginalna piosenka „Les femmes”, hit, który w 1976 roku w Francji przerobiła Sheila.

Jako artystka dwujęzyczna, Patsy Gallant wydawała angielskie i francuskie wersje swoich albumów jednocześnie. Kierowała swoją twórczość do rynku francuskojęzycznego w Quebecu i Europie, a także do angielskojęzycznej Kanady i Stanów Zjednoczonych. We wrześniu 1972 roku wydała „Upon My Own”, swój pierwszy angielski album. Choć jej dwa francuskie albumy odniosły sukces w francuskojęzycznej Kanadzie, jedynym utworem z tej płyty, który stał się niewielkim hitem, była funkowa piosenka „Get That Ball”, napisana przez Yvesa Lapierre’a i Kena Owena. Inne godne uwagi utwory z tego albumu to „This Old Lady”, „Saturday Weather”, „People Going Down the Avenue” oraz „I've Gotta Make It” („Upon My Own”).

Zintensyfikowawszy starania o wejście na rynek amerykański, Gallant nagrała w 1974 roku album „Power” w Nashville w Tennessee, w Stanach Zjednoczonych. Choć z albumu pochodziły cztery umiarkowanie popularne single: „Save the Last Dance For Me”, „Make My Living”, „Doctor's Orders” oraz utwór tytułowy „Power”, nie stały się one przełomem komercyjnym. ...

Najważniejsze dzieła Patsy Gallant (Patsy Gallant)

Cała filmografia Patsy Gallant (Patsy Gallant)