(Joël Robuchon)

Joël Robuchon (7 kwietnia 1945 – 6 sierpnia 2018) był francuskim szefem kuchni i restauratorem. W 1989 roku przewodnik Gault Millau ogłosił go „Szefem Kuchni Stulecia”, a w 1976 roku otrzymał tytuł Meilleur Ouvrier de France (Najlepszego Rzemieślnika Francji) w dziedzinie kulinariów. Opublikował kilka książek kucharskich, z których dwie zostały przetłumaczone na język angielski, przewodniczył komitetowi redakcyjnemu Larousse Gastronomique oraz prowadził programy kulinarne w francuskiej telewizji. Prowadził ponad tuzin restauracji w Bangkoku, Bordeaux, Hongkongu, Las Vegas, Londynie, Makau, Madrycie, Monako, Montrealu, Paryżu, Szanghaju, Singapurze, Tajpej, Tokio i Nowym Jorku. Jego restauracje zdobyły uznanie, a w chwili śmierci w 2018 roku posiadał on łącznie 31 gwiazdek przewodnika Michelin, co jest rekordem wśród wszystkich restauratorów. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych szefów kuchni w historii.

Robuchon urodził się w 1945 roku w Poitiers we Francji jako jedno z czworga dzieci murarza. Uczęszczał do seminarium w Châtillon-sur-Sèvre (obecnie Mauléon) w departamencie Deux-Sèvres, rozważając przez krótki czas karierę duchowną. Jednak swoją pasję do gotowania odkrył, pomagając zakonnicom w przygotowywaniu posiłków w kuchni. W 1960 roku, w wieku 15 lat, został uczniem w hotelu Relais de Poitiers, zaczynając jako cukiernik. W trakcie nauki zawodu, przed ukończeniem 20. roku życia, zdobył pięć medali w konkursach kulinarnych. Wraz ze swoim mentorem, wyróżnionym gwiazdką Michelin szefem Jeanem Delaveyne'em, odbył również swoją pierwszą podróż do Japonii. Podobnie jak jego mentor, przez całą swoją karierę pozostawał pod wpływem japońskiej tradycji i estetyki w gotowaniu.

Po ukończeniu 21. roku życia dołączył do stowarzyszenia rzemieślniczego Compagnon du Tour de France, co umożliwiło mu podróżowanie po kraju i poznawanie różnorodnych technik regionalnych. W wieku 29 lat Robuchon został mianowany szefem kuchni w Hôtel Concorde La Fayette, gdzie zarządzał 90 kucharzami. W 1976 roku otrzymał tytuł Meilleur Ouvrier de France za kunszt w sztuce kulinarnej. Pracując jako szef kuchni wykonawczy oraz manager ds. żywienia i gastronomii w hotelu Nikko w Paryżu, zdobył dwie gwiazdki Michelin.

W 1981 roku otworzył własną restaurację, Jamin, która zyskała rzadkie wyróżnienie w postaci trzech gwiazdek Michelin w ciągu pierwszych trzech lat działalności. Osiemnaście miesięcy po otwarciu, w artykule o jego drugiej gwiazdce Michelin, „The New York Times” opisał go jako jednego z „najbardziej kreatywnych młodych szefów kuchni w Paryżu”. W 1984 roku Jamin została uznana za „Najlepszą Restaurację Świata” przez „International Herald Tribune”. Między 1987 a 1990 rokiem stał się stałym gościem programów kulinarnych w francuskiej telewizji.

W 1989 roku prestiżowy przewodnik Gault Millau ogłosił Robuchona „Szefem Kuchni Stulecia”. Był mentorem wielu sławnych kucharzy, w tym Gordona Ramsaya, Erica Riperta i Michaela Cainesa.

W 1995 roku, widząc wielu swoich rówieśników umierających z powodu stresu i zawałów serca, Robuchon przeszedł na emeryturę w wieku 50 lat. Później jednak powrócił do zawodu, otwierając na całym świecie kilka restauracji noszących jego imię. W latach 1996–1999 prowadził program „Cuisinez comme un grand chef” na antenie TF1, a w 2000 roku program „Bon appétit bien sûr” na France 3. Dzięki swoim licznym restauracjom, w tym nowo wyróżnionej trzema gwiazdkami restauracji w Singapurze, zgromadził łącznie 31 gwiazdek przewodnika Michelin – najwięcej spośród wszystkich szefów kuchni na świecie. ...