(Susana Rinaldi)

Susana Natividad Rinaldi urodziła się 25 grudnia 1935 roku w Buenos Aires w Argentynie. Jest argentyńską śpiewaczką tanga, bardziej znaną jako „La Tana”. Zdobyła uznanie dzięki występom w wielu filmach, programach telewizyjnych, spektaklach teatralnych oraz w przemyśle muzycznym.

Susana Natividad Rinaldi urodziła się w Buenos Aires w 1935 roku w rodzinie z majętnym ojcem i ubogą matką. Nazwana „La Tana” (w nawiązaniu do jej włoskich korzeni), spędziła dzieciństwo, przenosząc się między różnymi prowincjami Argentyny. W wieku 14 lat rozpoczęła naukę śpiewu kameralnego w Narodowym Konserwatorium Muzycznym, a w 1955 roku wstąpiła do Szkoły Sztuki Dramatycznej. Dwa lata później zadebiutowała w telewizji, a w 1959 roku wystąpiła po raz pierwszy w dużej produkcji teatralnej. Gdy w 1966 roku poproszono ją o nagranie koncertu poetyckiego, zaproponowała w zamian album z tangami. Pod koniec tego roku ukazała się jej pierwsza płyta z aranżacjami wirtuoza bandoneonu, Roberto Pansery.

Wraz ze wzrostem sukcesów jako śpiewaczka, musiała pożegnać się ze światem aktorstwa, choć w trakcie kariery muzycznej wystąpiła w kilku filmach i spektaklach teatralnych. Rinaldi zyskała sławę jako wokalistka pod koniec lat 60., występując w argentyńskich barach tanga i milongach. Przyciągnęła uwagę publiczności, śpiewając tanga, które do tej pory wykonywali wyłącznie mężczyźni, w tym standardy autorstwa José María Contursiego, Enrique Santosa Discépolo, Homero Manziego i Cátulo Castillo. Dzięki temu zyskała zasłużoną renomę wśród nowej widowni, składającej się głównie z młodych studentów. Sławę utrwaliła, włączając do swojego repertuaru utwory nowych autorów, takich jak Eladia Blázquez, Osvaldo Avena, Héctor Negro i Chico Novarro.

W 1971 roku wraz z mężem, wirtuozem bandoneonu Osvaldo Piro, założyła Magoya – kawiarnię artystyczną w nadmorskim Mar del Plata. Jednak po zamachu stanu w marcu 1976 roku Rinaldi została zmuszona do opuszczenia kraju. Po długim pobycie w Paryżu wróciła do Argentyny w 1989 roku z innowacyjnym pomysłem na show tanga. Z tego powodu została ponownie odrzucona przez tradycyjnych słuchaczy tanga, choć stała się jedną z głównych postaci ruchu odnowy tego gatunku w tamtym czasie. Od tego momentu mieszka w Paryżu, rozwijając karierę wokalną, co uczyniło ją ikoną międzynarodowego tanga.

Jako artystka z przekonaniami politycznymi, wspierała swoje ideały poprzez muzykę podczas międzynarodowych tras koncertowych oraz jako Ambasadorka Dobrej Woli UNESCO od 1992 roku. Za niezłomną obronę praw człowieka i pełne pasji promowanie bardziej sprawiedliwego i pokojowego świata została w 1990 roku mianowana Honorową Obywatelką Buenos Aires. Inne wyróżnienia zdobyte w trakcie jej wieloletniej kariery to Wielka Nagroda SADAIC w 1969 i 1999 roku oraz Nagroda Konex w 1985, 2001 i 2005 roku.