(René de Obaldia)

René de Obaldia (22 października 1918 – 27 stycznia 2022) był francuskim dramaturgiem i poetą. 24 czerwca 1999 roku został wybrany do Akademii Francuskiej.

Był prawnukiem José Domingo de Obaldíi, drugiego prezydenta Panamy. Dorastał w Paryżu, uczęszczając do Lycée Condorcet, aż do 1940 roku, kiedy został zmobilizowany do armii. Po wzięciu do niewoli trafił do Stalagu VIII-C (w Żaganiu). Następnie 26 czerwca 1940 roku został wysłany do zakładu produkcji lampionów w Kransdyhernfurt, a później do oddziału komand w Auras an der Oder, gdzie zajmował się wycinką lasu. Nawet w najtrudniejszych chwilach tej próby zachował swoje specyficzne poczucie humoru. Został repatriowany w 1944 roku.

Karierę rozpoczął w 1960 roku dzięki Jacques'owi Vilarowi, który wystawił jego pierwszą ważną sztukę, „Génousie”, w Théâtre national populaire. Następnie w Théâtre de l'Atelier, w reżyserii André Barsacqa, wystawiono „Le Satyre de la Villette” – komedię, która postawiła go w jednym rzędzie z jego literackimi poprzednikami: Jacques'em Audiberti, Ionesco i Beckettem. Przez ponad pięćdziesiąt lat był jednym z najczęściej wystawianych francuskich dramaturgów na świecie, a także najbardziej uznanym na arenie międzynarodowej (jego dzieła przetłumaczono na 28 języków).

Krytycy podziwiali lekkość stylu Obaldii. Jego sztuki zawsze osadzone są w realiach współczesnych i poruszają nowoczesną tematykę, traktując ją w sposób komiczny. W „La Génousie” Obaldia zastępuje na przykład zwykłą mowę (po francusku) językiem genouzijskim – językiem fantazji, snów i miłości.

W 1985 roku został uhonorowany Grand Prix du Théâtre Akademii Francuskiej.

De Obaldia zmarł w Paryżu 27 stycznia 2022 roku w wieku 103 lat.