(Nicolas Nabokov)
Fabryka
Aktor (1),
Data urodzenia
1903-04-17
(Nicolas Nabokov) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Nicolas Nabokov (Николай Дмитриевич Набоков; 17 kwietnia [4 kwietnia wg starego stylu] 1903 – 6 kwietnia 1978) był urodzonym w Rosji kompozytorem, pisarzem i postacią świata kultury. W 1939 roku uzyskał obywatelstwo amerykańskie.
Nicolas Nabokov, kuzyn Władimira Nabokowa oraz barona Eduarda von Falz-Feina, urodził się w rodzinie rosyjskiej szlachty ziemskiej w miejscowości Lubcza niedaleko Mińska, a wykształcenie zdobywał pod kierunkiem prywatnych tutorów. W 1918 roku, po ucieczce rodziny przed rewolucją bolszewicką na Krym, rozpoczął naukę muzyki u Władimira Rebikowa. Po krótkim pobycie w Niemczech osiadł w 1923 roku w Paryżu, gdzie studiował na Sorbonie.
Nabokov był żeniaty pięć razy. Jego pierwszą żoną była rosyjska księżniczka Nathalie Shakhovskaya (1903–1988). Ostatnią (1970–1978) była francuska fotografka Dominique Nabokov.
Miał trzech synów: znanego francuskiego wydawcę Ivana Nabokova, Alexandra Nabokova oraz antropologa Petera Nabokova. Do jego bliskich przyjaciół należeli filozof i współemigrant Isaiah Berlin oraz kompozytor Igor Strawiński.
Po latach spędzonych w Paryżu (1923–1932), w 1933 roku przeniósł się do USA jako wykładowca muzyki w Barnes Foundation. Od 1936 do 1941 roku uczył muzyki w Wells College w Nowym Jorku, a następnie przeniósł się do St. John's College w Maryland. W 1945 roku, z sugestii W. H. Audena, pracował dla U.S. Strategic Bombing Survey w Niemczech, gdzie pozostał jako cywilny doradca ds. kultury w okupowanych Niemczech. Po powrocie do USA, od jesieni 1944 do wiosny 1945 roku uczył w Konserwatorium Peabody, a w latach 1950–1951 pełnił funkcję dyrektora muzycznego w American Academy w Rzymie.
W 1949 roku Nabokov wziął udział w nowojorskiej konferencji prasowej odwiedzającego USA radzieckiego kompozytora Dmitrija Szostakowicza i publicznie go upokorzył, wykazując, że nie jest on niezależnym artystą i musi reprezentować stanowisko rządu Stalina. Zapytał go, czy popiera radziecką cenzurę muzyki Strawińskiego, na co Szostakowicz nie miał innego wyjścia, jak tylko odpowiedzieć twierdząco. W 1951 roku Nabokov został Sekretarzem Generalnym nowo powstałego Kongresu Wolności Kultury (CCF), wspieranego przez CIA, i sprawował tę funkcję przez ponad piętnaście lat, organizując festiwale muzyczne i kulturalne. Po faktycznym rozwiązaniu CCF w 1967 roku, Nabokov podjął szereg prac dydaktycznych na amerykańskich uniwersytetach, a w 1970 roku został kompozytorem rezydentem w Aspen Institute for Humanistic Studies, gdzie pozostał do 1973 roku. Mimo szerokich kontaktów towarzyskich, do listopada 2010 roku nagrano bardzo niewiele z jego utworów.
Źródło: Artykuł „Nicolas Nabokov” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.
Nicolas Nabokov, kuzyn Władimira Nabokowa oraz barona Eduarda von Falz-Feina, urodził się w rodzinie rosyjskiej szlachty ziemskiej w miejscowości Lubcza niedaleko Mińska, a wykształcenie zdobywał pod kierunkiem prywatnych tutorów. W 1918 roku, po ucieczce rodziny przed rewolucją bolszewicką na Krym, rozpoczął naukę muzyki u Władimira Rebikowa. Po krótkim pobycie w Niemczech osiadł w 1923 roku w Paryżu, gdzie studiował na Sorbonie.
Nabokov był żeniaty pięć razy. Jego pierwszą żoną była rosyjska księżniczka Nathalie Shakhovskaya (1903–1988). Ostatnią (1970–1978) była francuska fotografka Dominique Nabokov.
Miał trzech synów: znanego francuskiego wydawcę Ivana Nabokova, Alexandra Nabokova oraz antropologa Petera Nabokova. Do jego bliskich przyjaciół należeli filozof i współemigrant Isaiah Berlin oraz kompozytor Igor Strawiński.
Po latach spędzonych w Paryżu (1923–1932), w 1933 roku przeniósł się do USA jako wykładowca muzyki w Barnes Foundation. Od 1936 do 1941 roku uczył muzyki w Wells College w Nowym Jorku, a następnie przeniósł się do St. John's College w Maryland. W 1945 roku, z sugestii W. H. Audena, pracował dla U.S. Strategic Bombing Survey w Niemczech, gdzie pozostał jako cywilny doradca ds. kultury w okupowanych Niemczech. Po powrocie do USA, od jesieni 1944 do wiosny 1945 roku uczył w Konserwatorium Peabody, a w latach 1950–1951 pełnił funkcję dyrektora muzycznego w American Academy w Rzymie.
W 1949 roku Nabokov wziął udział w nowojorskiej konferencji prasowej odwiedzającego USA radzieckiego kompozytora Dmitrija Szostakowicza i publicznie go upokorzył, wykazując, że nie jest on niezależnym artystą i musi reprezentować stanowisko rządu Stalina. Zapytał go, czy popiera radziecką cenzurę muzyki Strawińskiego, na co Szostakowicz nie miał innego wyjścia, jak tylko odpowiedzieć twierdząco. W 1951 roku Nabokov został Sekretarzem Generalnym nowo powstałego Kongresu Wolności Kultury (CCF), wspieranego przez CIA, i sprawował tę funkcję przez ponad piętnaście lat, organizując festiwale muzyczne i kulturalne. Po faktycznym rozwiązaniu CCF w 1967 roku, Nabokov podjął szereg prac dydaktycznych na amerykańskich uniwersytetach, a w 1970 roku został kompozytorem rezydentem w Aspen Institute for Humanistic Studies, gdzie pozostał do 1973 roku. Mimo szerokich kontaktów towarzyskich, do listopada 2010 roku nagrano bardzo niewiele z jego utworów.
Źródło: Artykuł „Nicolas Nabokov” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.
W którym filmie (Nicolas Nabokov) zagrał najlepiej?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
