Laurindo Almeida (Laurindo Almeida)

Laurindo Almeida (2 września 1917 – 26 lipca 1995) był brazylijskim gitarzystą i kompozytorem tworzącym muzykę klasyczną, jazzową i latynoamerykańską. Razem z Budem Shankiem był pionierem w tworzeniu bossa novy. Almeida był pierwszym gitarzystą, który otrzymał nagrody Grammy zarówno za wykonania klasyczne, jak i jazzowe. Jego dyskografia obejmuje ponad sto nagrań z pięciu dekad.

Oprócz swoich osiągnięć nagraniowych, Almeida kontynuował współpracę ze studiami filmowymi przez całą swoją karierę, grając na gitarze, lutni, mandolinie i innych instrumentach w ponad 800 ścieżkach dźwiękowych do filmów i programów telewizyjnych (takich jak „Wysoka Preria” i odcinek „Dar” serialu „Strefa Mroku”). Almeida pojawił się epizodycznie w filmie „Narodziny gwiazdy” z 1954 roku oraz w odcinku „Powierzchowność” serialu „Peter Gunn” z 1959 roku. Jego występy obejmowały takie produkcje filmowe jak „Do widzenia, moja pani” (1956), „Funny Girl” (1968) i „Ojciec chrzestny” (1972). Skomponował kompletne ścieżki dźwiękowe do dziesięciu filmów oraz fragmenty do setek innych, w tym do filmu „Dzień zmarłych” Charlesa i Raya Eamesów z 1957 roku.[6] Podkładał również muzykę i grał w filmie Clinta Eastwooda „Bez przebaczenia” (1992). Jego ostatnią pracą filmową był „Kot w kapeluszu” (2003), w którym można usłyszeć jego gwizdanie piosenki „Dziewczyna z Ipanemy”. Niektóre artykuły donoszą, że Almeida zdobył co najmniej jedną nagrodę Oscara za kompozycję filmową; jednak chociaż brał udział w filmach nominowanych do Oscara, nie otrzymał tej nagrody za swoją pracę filmową.