(Serge Klarsfeld)

(Serge Klarsfeld) - znany z pracy przy tego typu projektach: «L'irréparable - 1995, le discours du Vel d'Hiv» (2026), «L'irréparable - 1995, le discours du Vel d'Hiv» (2026),

Serge Klarsfeld (ur. 17 września 1935) to urodzony w Rumunii francuski aktywista i łowca nazistów, znany z dokumentowania Holokaustu w celu ustalenia faktów oraz umożliwienia ścigania zbrodniarzy wojennych. Od lat 60. XX wieku podejmuje znaczące wysiłki na rzecz upamiętnienia żydowskich ofiar w okupowanej przez Niemców Francji i jest zwolennikiem Izraela.

Serge Klarsfeld urodził się w Bukareszcie w rodzinie rumuńskich Żydów, która wyemigrowała do Francji przed wybuchem drugiej wojny światowej. W 1943 roku jego ojciec został aresztowany przez SS w Nicei podczas łapanki zarządzonej przez Aloisa Bununnera. Ojciec Klarsfelda został deportowany do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie zmarł.

Młody Serge przebywał pod opieką w domu dla dzieci żydowskich prowadzonym przez Œuvre de secours aux enfants, francuską żydowską organizację humanitarną. Jego matka i siostra również przeżyły wojnę w Vichy, otrzymując pomoc od francuskiego ruchu oporu od końca 1943 roku.

Pomógł założyć i kierował stowarzyszeniem Synów i Córek Żydowskich Deportowanych z Francji (Association des fils et filles des déportés juifs de France), znanym jako FFDJF. Jest to jedna z grup, które dokumentowały przypadki i lokalizowały byłych urzędników niemieckich i francuskich w celu ich postawienia przed sądem – takich jak Klaus Barbie, René Bousquet, Jean Leguay, Maurice Papon i Paul Touvier, którzy byli uwikłani w śmierć setek tysięcy francuskich i zagranicznych Żydów podczas drugiej wojny światowej. Państwo Klarsfeld należeli do zorganizowanych grup, które składały pozwy przeciwko takim urzędnikom za zbrodnie przeciwko ludzkości dziesiątki lat po wojnie, niekiedy dopiero w latach 90.

W latach poprzedzających 1989 rok i rozpad Związku Radzieckiego, państwo Klarsfeld (Serge i jego żona Beate) często protestowali przeciwko wspieraniu Organizacji Wyzwolenia Palestyny (OWP) i antysyjonizmowi w krajach bloku wschodniego.

Uznaniem ich pracy było m.in. odznaczenie Orderem Legii Honoru w 1984 roku. W 1986 roku ich historia została zadaptowana w amerykańskim filmie telewizyjnym z udziałem Toma Contiego, Farrah Fawcett i Geraldine Page. W 2008 roku powstał o nich francuski film telewizyjny.

1 stycznia 2014 roku stopnie Legii Honoru państwa Klarsfeld zostały podwyższone: Serge został Wielkim Oficerem.

26 października 2015 roku UNESCO mianowało państwa Klarsfeld „Honorowymi Ambasadorami i Specjalnymi Wysłannikami ds. Edukacji o Holokauście i Zapobiegania Ludobójstwu”.

Serge poślubił Beate Künzel w 1963 roku i osiedlił się w Paryżu. Ich syn, Arno Klarsfeld (ur. 1965), został prawnikiem zajmującym się prawami człowieka i pracował dla Nicolasa Sarkozy, gdy ten pełnił funkcję ministra spraw wewnętrznych.

W 2012 roku archiwista Stasi ujawnił, że atak Beate Klarsfeld na kanclerza Niemiec Kurta Georga Kiesingera, polegający na publicznym spoliczkowaniu go 7 listopada 1968 roku, został przeprowadzony w porozumieniu z rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej i przy jego wsparciu, w ramach kampanii przeciwko zachodnioniemieckim politykom (patrz: Braunbuch). Beate Klarsfeld otrzymała od Stasi 2000 marek niemieckich za swoje działania. Ujawniono również, że zarówno Serge, jak i Beate Klarsfeld byli regularnymi kontaktami Stasi. Według Komisarza Państwowego ds. Archiwów Stasi w Saksonii, współpracowali oni ze Stasi w latach 60. przy szantażowaniu zachodnioniemieckich polityków w związku z ich działalnością podczas drugiej wojny światowej. ...

Źródło: Artykuł „Serge Klarsfeld” z angielskiej Wikipedii, licencja CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Serge Klarsfeld)

Cała filmografia (Serge Klarsfeld)