(Jean-Paul Dupuis) - Muzyka znany z pracy przy tego typu projektach: «Boucherie fine» (1987), «Boucherie fine» (1987), «Transfiguration» (1979), «Transfiguration» (1979),
Jean-Paul Dupuis, filmowiec i kompozytor od 1969 roku, wyreżyserował ponad 50 filmów – zarówno autorskich, jak i dokumentalnych – oraz komponował muzykę do obrazu i na scenę.
Jako twórca niekonwencjonalny i eksperymentalny, wyreżyserował blisko 16 filmów krótkometrażowych i pełnometrażowych. Wśród nich znajdują się: „Au-delà des ombres” z 1973 roku, „Arlequin des rues” z 1974 roku (wyróżnienie jury na festiwalu filmowym w Tulonie) oraz „Lithophonie” z 1977 roku (wyróżnienie Grand Prix ex aequo na festiwalu w Hyènes). Reżyserował również filmy krótkometrażowe z udziałem tancerzy i choreografów (François Verret, Alexander Witzman-Anaya, Peter Morin).
Od 1985 roku zajmuje się tworzeniem filmów dokumentalnych, poświęcając się produkcji dzieł o artystach wizualnych i rzeźbiarzach (Lartangage z Thierrym Lefèvre-Grave’em, Jorge Carrasco).
Jako reżyser, wspólnie z Claude’em Brunelem współtworzył kilka dokumentów (Ecouen, La Renaissance en son château; Le Val d’Yerres; La ville de Crosne et d’Yerres; Naissance de l’orgue de Crosne). Był kompozytorem serii dokumentalnych dla stacji telewizyjnych: FR3, 5th oraz Voyage (seria „Discover the world” zaprojektowana i wyprodukowana przez Pierre’a Brouwersa). Tworzył również muzykę do tańca (AWAnaya, Christine Gérard, Caroline Dudan) oraz do teatru: Théâtre des Ateliers w Lyonie i Théâtre de la Tête Noire w Orleanie (wariacje na temat „Hiroshima mon amour” Marguerite Duras).
W 1991 roku stworzył utwór symfoniczny „Hydroconcert” na sopran, instrumenty smyczkowe, dęte i taśmę magnetyczną, w wykonaniu zespołu intercontemporary pod dyrekcją Alaina Damiensa.