Éric Gautier (Éric Gautier)

Éric Gautier (Éric Gautier) - Autor zdjęć, Zdjęcia znany z pracy przy tego typu projektach: «The Motorcycle Diaries» (2004), «Dzienniki motocyklowe» (2004), «Paris Je T'aime» (2006), «Zakochany Paryż» (2006), «Into the Wild» (2007),

Éric Gautier (ur. 2 kwietnia 1961) jest francuskim operatorem filmowym. Otrzymał wiele wyróżnień za swoją pracę, w tym nagrodę Cezara za film „Ci, którzy mnie kochają, mogą jechać pociągiem” oraz nagrodę Independent Spirit za „Dzienniki Motocyklowe”.

Gautier urodził się i wychował w Paryżu; dorastał w jedenastej, dwunastej, dziewiętnastej i dwudziestej dzielnicy wraz z ojcem, który był inżynierem budownictwa, matką i młodszą siostrą. W młodości wykazywał talent muzyczny, a od jedenastego roku życia grał na pianinie i organach. Początkowo aspirował do zostania zawodowym muzykiem, zanim rozczarował się tą dziedziną i zdecydował się na karierę w kinie, które w jego odczuciu łączyło wiele różnych form twórczych. Studiował w szkole filmowej przy Kolegium Louis Lumière.

Po ukończeniu szkoły filmowej Louis Lumière w 1982 roku Gautier rozpoczął pracę jako asystent operatora w filmie Alaina Resnais „Życie jest różą”. Wkrótce jednak opuścił to stanowisko i zdecydował się pracować jako operator w filmach krótkometrażowych. Nakręcił 60 takich produkcji, zanim powrócił do pełnometrażowych filmów fabularnych. Pierwszym pełnometrażowym filmem, którego był operatorem, był wydany w 1991 roku „La Vie des morts” w reżyserii Arnauda Desplechina. Zdobył nagrodę Cezara za zdjęcia do filmu „Ci, którzy mnie kochają, mogą jechać pociągiem” (1998), a nominacje otrzymał za pracę nad filmami „Sentymentalne przeznaczenia” (2000), „Clean” (2004), „Gabrielle” (2005), „Prywatne lęki w miejscach publicznych” (2006) oraz „Opowieść wigilijna” (2008). Pracował przy wielu innych francuskich produkcjach, współpracując najczęściej z Resnaisem oraz reżyserami Olivierem Assayasem, Arnaudem Desplechinem i Claude'em Berri.

Na początku lat 2000. Gautier zaczął pracować przy międzynarodowych produkcjach filmowych, zaczynając od „Dzienników Motocyklowych”, za które otrzymał nagrodę Independent Spirit dla najlepszego operatora i Nagrodę Techniczną na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2004 roku, a także został nominowany do nagrody BAFTA w kategorii najlepsze zdjęcia. Po obejrzeniu „Dzienników Motocyklowych” amerykański aktor i filmowiec Sean Penn zaprosił Gautiera do nakręcenia filmu „W stronę dziczy” z 2007 roku, za który operator otrzymał nagrodę Lumière. Następnie pełnił funkcję operatora w amerykańskich filmach „Taking Woodstock” (2009) i „Grace z Monako” (2014).

Najważniejsze dzieła Éric Gautier (Éric Gautier)

Cała filmografia Éric Gautier (Éric Gautier)