Frank Giering (Frank Giering)

Urodzony i wychowany w Magdeburgu (Niemcy), Frank Giering zdobył pierwsze doświadczenia sceniczne jako statysta w dawnym teatrze „Maxim-Gorki” w Magdeburgu. W tym czasie pojawiło się w nim pragnienie zostania aktorem, choć w późniejszym czasie przyznał, że chęć ta wynikała głównie z głodu uwagi i bycia zauważonym, połączonego z nierealistycznym przekonaniem, że stanie się w ten sposób bardziej atrakcyjny dla kobiet.

Mimo to rozpoczął studia w „Westfälischen Schauspielschule Bochum” (Niemcy), lecz niedługo potem przeniósł się do „Hochschule für Film und Fernsehen” (HFF) w Potsdam Babelsberg (Niemcy). Ponownie jednak poczuł się niekomfortowo z metodami nauczania. Niektóre ćwiczenia doprowadziły go do granic fizycznych i psychicznych. Co więcej, nie spełniał wymagań nauczycieli, aby „wypełniać przestrzeń teatru”. Kiedy zdał sobie sprawę, że im bardziej otrzymuje instrukcje, by „dać z siebie więcej” lub być „głośniejszym”, tym bardziej się spina, zdecydował się przerwać studia. Przed kamerą filmową był w stanie realizować własną wizję aktorstwa, która była przeciwieństwem szkolnych wymagań. Uwielbiał redukcję i wyrażanie uczuć wyłącznie za pomocą spojrzeń oraz minimum gestów i mimiki. Zdaniem jego nauczycieli w teatrze był w stanie dotrzeć jedynie do pierwszego rzędu widzów. Jednak w filmie odnalazł narzędzie, które pozwalało mu nie na docieranie do ostatnich rzędów poprzez eksponowanie siebie, lecz na przybliżanie ich do siebie za pomocą kamery. W końcu poczuł się, jakby wrócił do domu. Dzięki swojej pierwszej roli zwrócił uwagę austriackiego reżysera Michaela Haneke, który obsadził go w dwóch swoich produkcjach. Po adaptacji Kafki pt. „Zamek” (1997), Giering wystąpił w filmie kinowym „Zabawne gry” (1997). Wcielenie się w postać sadystycznego mordercy przyniosło mu błyskawiczną popularność.

Ostateczny przełom nastąpił w 1999 roku dzięki roli Floyda w filmie „Gigantic” (1999) Sebastiana Schippera – kameralnej, ale szczególnej opowieści o przyjaźni, tęsknocie, pożegnaniu i ostatniej, magicznej nocy w Hamburgu. Przez krótki czas był zapowiadany jako jeden z najbardziej obiecujących młodych aktorów w Niemczech. Porównywano go do Jamesa Deana, jednak nie tyle ze względu na podobieństwo fizyczne, co z powodu aury zagubienia i samotności, która otaczała obu aktorów.

Frank Giering zmarł 23 czerwca 2010 roku. Oficjalną przyczyną śmierci była niewydolność wielonarządowa spowodowana ostrym napadem kolki żółciowej. 9 lipca 2010 roku został pochowany na cmentarzu „Neustädter Friedhof” w Magdeburgu (Niemcy).

Powyższy opis stanowi fragmenty pochodzące z serwisu IMDB.