(Marianne Chaud)

Marianne Chaud, urodzona w 1976 roku w Briançon (Hautes-Alpes), jest francuską etnolożką i reżyserką filmów dokumentalnych, specjalizującą się w indyjskim regionie Ladakh-Zanskar.

Urodzona w Briançon, dorastała w Puy-Saint-Vincent, na południe od masywu Écrins, gdzie uprawiała alpinizm i wspinaczkę skalną. W wieku 14 lat wzięła udział w misji humanitarnej w marokańskim paśmie Wysokiego Atlasu. W 1996 roku, mając zaledwie 20 lat, udała się w podróż do Indii.

W 1998 roku zamieszkała na cały rok w Bombaju z indyjską rodziną, aby ukończyć pracę magisterską na temat indyjskiego teatru ludowego. Podczas tego pobytu podróżowała po Himalajach i odkryła kulturę buddyjską. Swoje studia w Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (EHESS) skoncentrowała na regionie w północnych Indiach: Ladakh-Zanskar. W 1999 roku przez sześć miesięcy przemierzała doliny tego regionu, gromadząc informacje o ludowym teatrze ladakijskim.

Od 2000 do 2004 roku przygotowywała rozprawę z etnologii na temat relacji kobiet i mężczyzn z ich terytorium w himalajskim regionie Zanskar, pod kierunkiem antropologa i etnologa Jeana-Claude’a Galeya. Przez siedem lat przebywała tam w różnych porach roku. Mieszkając z lokalną ludnością, uczyła się miejscowego dialektu, przyjęła rodzime zasady i praktyki oraz uczestniczyła w pracach rolniczych i domowych, prowadząc jednocześnie obserwacje. Stopniowo nawiązała więzi przyjaźni z mieszkańcami, którzy nadali jej ladakijskie imię Angmo, oznaczające „Tę, która potrafi działać”.

W 2004 roku wystąpiła jako specjalistka w programie „Ushuaïa Nature” poświęconym Ladakhowi. Wyjaśniła Nicolasowi Hulotowi podstawy buddyzmu oraz sposób życia mieszkańców wiosek.

W latach 2005–2006 uczestniczyła jako współautorka i asystentka reżysera w produkcji filmu dokumentalnego o życiu kobiet w Zanskar: „Devenir une Femme au Zanskar”, wyemitowanego w maju 2007 roku na kanale France 5. Odkrywając bogactwo obrazów oddających kulturowe zawiłości, postanowiła stworzyć własny dokument. Pojechała tam sama, aby pozostać wierną swojemu podejściu jako etnolożka.

Od lipca do października 2006 roku powróciła do Zanskar, do wioski Sking, gdzie filmowała przebieg zbiorów oraz ewolucję relacji, jakie nawiązała z mieszkańcami. Film „Himalaya, La Terre des Femmes” został wyemitowany na kanale Arte w lipcu 2008 roku i zdobył kilka nagród na festiwalach. W następnym roku wyreżyserowała swój drugi dokument, „Himalaya, Le Chemin du Ciel”, który zdobył kolejne nagrody festiwalowe i został nominowany do nagrody César 2010 w kategorii najlepszy film dokumentalny. W 2010 roku spędziła sześć miesięcy na płaskowyżach Karnak, w południowo-wschodnim Ladakhu, aby nakręcić nowy film „La Nuit Nomade”, który wszedł do kin 4 kwietnia 2012 roku. Mieszkając ponownie w swoich rodzinnych Alpach Francuskich, od 2016 roku obserwowała napływ uchodźców do regionu Briançonnais. Zaangażowana w ich przyjmowanie, postanowiła nakręcić nowy film będący hołdem dla ich odwagi: „L'Aventure”, wydany w 2020 roku i kręcony przez trzy lata. Film śledzi w szczególności losy Mamadou, który w podróży przez śniegi stracił obie stopy z powodu odmrożeń i musiał stopniowo odbudowywać swoje życie, a także młodego poetę Ossoula, Charlotte i innych...