(Dominique de Villepin)

(Dominique de Villepin) - znany z pracy przy tego typu projektach: «L'Amérique en Guerre» (2025), «America at War» (2025), «Je t'aime moi non plus - France-Maroc» (2026), «Je t'aime moi non plus - France-Maroc» (2026),

Dominique Marie François René Galouzeau de Villepin (wymowa francuska: [dɔminik maʁi fʁɑ̃swa ʁəne ɡaluzo də vilpɛ̃]; urodzony 14 listopada 1953 roku) to francuski polityk, który w latach 2005–2007 sprawował urząd premiera Francji pod przewodnictwem prezydenta Jacques'a Chiraca.

W trakcie swojej kariery w Ministerstwie Spraw Zagranicznych de Villepin piął się po szczeblach francuskiej prawicy jako jeden z protegowanych Chiraca. Zyskał międzynarodowy rozgłos jako minister spraw zagranicznych dzięki sprzeciwowi wobec inwazji na Irak w 2003 roku, rok po objęciu tego urzędu, co kulminowało w jego przemówieniu przed Organizacją Narodów Zjednoczonych. Przed objęciem funkcji premiera sprawował również urząd ministra spraw wewnętrznych (2004–2005).

Po zastąpieniu go na stanowisku premiera przez François Fillon, de Villepin został oskarżony w związku z aferą Clearstream; następnie oczyszczono go z zarzutów dotyczących współudziału w doprowadzeniu do sformułowania fałszywych oskarżeń przeciwko rywalowi prezydenckiemu, Nicolasowi Sarkozy, w sprawie łapówek wypłaconych przy sprzedaży okrętów wojennych Tajwanowi. De Villepin odzyskał umiarkowaną przychylność opinii publicznej (od lewicy po skrajną lewicę) dzięki publicznej krytyce stylu „imperialnych rządów” prezydenta Sarkozy.

De Villepin napisał tomiki poezji, książkę o poezji oraz kilka esejów historycznych i politycznych, a także studium o Napoleonie. Jest członkiem honorowym Międzynarodowej Fundacji Raoula Wallenberga.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Dominique de Villepin”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Dominique de Villepin)

Cała filmografia (Dominique de Villepin)