(Lester B. Pearson)

Lester Bowles „Mike” Pearson PC OM CC OBE (23 kwietnia 1897 – 27 grudnia 1972) był kanadyjskim uczonym, mężem stanu, dyplomatą i politykiem, który sprawował urząd 14. premiera Kanady w latach 1963–1968.

Urodzony w Newtonbrook w prowincji Ontario (obecnie część Toronto), Pearson związał swoją karierę z Departamentem Spraw Zagranicznych. W latach 1944–1946 pełnił funkcję ambasadora Kanady w Stanach Zjednoczonych, a od 1948 do 1957 roku był sekretarzem stanu ds. spraw zagranicznych pod rządami liberalnych premierów Williama Lyon Mackenzie Kinga i Louisa St. Laurenta. W 1953 roku minimalnie przegrał w wyborach na sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Jednak w 1957 roku otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla za zorganizowanie Sił Nadzwyczajnych ONZ w celu rozwiązania kryzysu sueskiego, co przyniosło mu światowy rozgłos. Po porażce liberałów w wyborach federalnych w 1957 roku, Pearson z łatwością zdobył przywództwo w Partii Liberalnej w 1958 roku. Pearson poniósł dwie kolejne porażki w starciach z premierem z nurtu progresywno-konserwatywnego, Johnem Diefenbakerem, w 1958 i 1962 roku, by w końcu z sukcesem rzucić mu wyzwanie po raz trzeci w wyborach federalnych w 1963 roku. Pearson został wybrany ponownie w 1965 roku.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Lester B. Pearson” na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.