(Coke La Rock)

(Coke La Rock) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Microphone Check: The Hidden History of Hip Hop» (2024), «Microphone Check: The Hidden History of Hip Hop» (2024),

Coke La Rock (znany również jako Coco La Rock; urodzony 24 kwietnia 1955 r.) to amerykański raper z Nowego Jorku, któremu niekiedy przypisuje się miano pierwszego MC w historii hip-hopu. W 2010 roku, podczas corocznych ceremonii Cannabis Cup w Amsterdamie, został wprowadzony do High Times Counterculture Hall of Fame. La Rock urodził się 24 kwietnia 1955 r. w dzielnicy Bronx w Nowym Jorku, a jego korzenie rodzinne sięgają Karoliny Północnej.

Coke La Rock był przyjacielem i partnerem muzycznym DJ-a Kool Herc-a, którego powszechnie uważa się za twórcę fundamentów muzyki hip-hopowej, zapoczątkowanych w 1973 roku. La Rock był pierwotnym członkiem ekipy MC Herc-a, znanej jako Herculoids.

Według Herc-a, pseudonim MC Coke La Rock przechodził różne modyfikacje – początkowo brzmiał „A-1 Coke”, następnie „Nasty Coke”, aż w końcu ostatecznie przyjął formę „Coke La Rock”.

Coke La Rock dołączył do Kool Herc-a podczas jego pierwszej imprezy w 1973 roku, zorganizowanej z okazji urodzin siostry Herc-a, Cindy. Dopiero około piątej lub szóstej imprezy przyjął imię Coke La Rock. Nazwa ta pojawiła się w jego śnie. Wcześniej nie posiadał pseudonimu i rapował poza zasięgiem wzroku publiczności, więc nikt nie wiedział, kto rapuje.

Jego pierwsze rapy były zazwyczaj pozdrowieniami dla przyjaciół, lecz stopniowo zaczęła wyłaniać się z nich poezja. To on stworzył takie frazy jak „You rock and you don't stop” oraz „Hotel, motel, you don't tell, we won't tell” (która została uwieczniona w pierwszym singlu Sugarhill Gang „Rapper's Delight”, choć La Rock nie został za nią wspomniany).

Rapy Coke La Rocka były zawsze czystą improwizacją, w przeciwieństwie do grup rapowych z późnych lat 70., takich jak Furious Five czy Cold Crush Brothers, którzy zapisywali i ćwiczyli swoje rymy oraz tworzyli rozbudowane występy. Według La Rocka, podczas rapowania „na początku po prostu wykrzykiwałem imiona [moich przyjaciół]. Potem udawałem, że goście zaparkowali samochody na dwa rzędy; miało to zaimponować dziewczynom. Prawdę mówiąc, nie byłem tam po to, by rapować, po prostu się bawiłem”.

Niemniej jednak rapy La Rocka – podobnie jak wiele innych elementów imprez Kool Herc-a w połowie lat 70. – posłużyły jako podstawowy wzorzec dla innych artystów hip-hopowych, którzy pojawili się na muzycznej scenie Bronxu pod koniec dekady. Sam La Rock twierdził, nawiązując do dwóch pionierskich nowojorskich handlarzy narkotyków, że „ja i Herc byliśmy dla hip-hopu tym, czym Nicky Barnes i Frank Lucas byli dla narkotyków”.

Najważniejsze dzieła (Coke La Rock)

Cała filmografia (Coke La Rock)