(Albert Willemetz)

Albert Willemetz (14 lutego 1887 – 7 października 1964) był francuskim librecistą.

Albert Willemetz był niezwykle płodnym tekściarzem. Stworzył nowy typ musicalu o humorystycznym i „seksownym” stylu. Był autorem ponad 3000 piosenek, w tym „Mon homme” (spopularyzowanej w języku angielskim jako „My Man”), „Valentine”, „Dans la vie faut pas s'en faire”, „Les palétuviers”, „Ramona”, „Est-ce que je te demande”, „Ah si vous connaissiez ma poule”, „Amusez-vous” oraz „Félicie aussi”, ponad 100 musicali (w tym „Phi-Phi”, „Ta Bouche”, „Là-Haut”, „Dédé”, „3 jeunes filles nues”, „Florestan 1er” i „Trois Valses”), ponad 100 rewii (w tym siedmiu stworzonych z Sachą Guitry'm) oraz utworów do filmów.

Współpracował z wybitnymi muzykami swoich czasów, m.in. z André Messagerem, Maurice'em Yvainem, Arthurem Honeggerem, Henri Christiné, José Padillą, Vincentem Scotto, Reynaldo Hahnem, Raoulem Morettim, Moisesem Simonsem, Georgesem Van Parysem, Henri Bettim, Szulcem, Borel-Clercem, Oberfeldem, Rombergiem, Lopezem, Richepinem i Lattèsem.

Wśród wykonawców, którzy śpiewali jego teksty, znaleźli się m.in. Maurice Chevalier, Fanny Brice, Yvonne Printemps, Mistinguett, Billie Holiday, Ella Fitzgerald, Barbra Streisand, Arletty, Josephine Baker, Danielle Darrieux, Pauline Carton, Fernandel, Bourvil, Dranem, Henri Garat, Victor Boucher, Jean Gabin, Pierre Fresnay, Michel Simon i Léo Ferré.

Ponadto Albert Willemetz pełnił funkcję sekretarza Clemenceau, przez 30 lat był dyrektorem Théâtre des Bouffes Parisiens, a także prezesem SACEM (od 1945 roku) i CISAC (1956). Był jedynym prezesem obu tych organizacji, który nie potrafił czytać nut. Zmarł w Marnes-la-Coquette w pobliżu Paryża.