(Régis Debray)

(Régis Debray) - Novel znany z pracy przy tego typu projektach: «Before What Comes After» (2025), «Le dernier souffle» (2025),

Jules Régis Debray (ur. 2 września 1940) jest francuskim filozofem, dziennikarzem, byłym urzędnikiem państwowym i naukowcem. Znany jest z opracowania teorii mediologii – krytycznej teorii długoterminowej transmisji znaczeń kulturowych w społeczeństwie ludzkim – a także z współpracy z marksistowskim rewolucjonistą Che Guevarą w Boliwii w 1967 roku oraz wspierania prezydentury Salvadora Allende w Chile na początku lat 70. Powrócił do Francji w 1973 roku, po czym piastował różne oficjalne stanowiska w rządzie francuskim.

Urodzony w Paryżu, Régis Debray studiował w École Normale Supérieure pod kierunkiem Louisa Althussera. W 1960 roku wystąpił jako on sam w filmie z nurtu kina prawdy „Kronika jednego lata” (Chronique d'un été) w reżyserii Jeana Roucha i Edgara Morina. W 1965 roku uzyskał tytuł „agrégé de philosophie”.

Pod koniec lat 60. był profesorem filozofii na Uniwersytecie Hawany na Kubie i stał się współpracownikiem Che Guevary w Boliwii. Napisał książkę „Rewolucja w rewolucji?”, w której analizował doktryny taktyczne i strategiczne dominujące wówczas w militantnych ruchach socjalistycznych w Ameryce Łacińskiej; publikacja ta służyła jako podręcznik walki partyzanckiej uzupełniający własny manual Guevary na ten temat. Książka została wydana na Kubie w 1967 roku w kolekcji „Cuadernos” wydawnictwa Casa de las Americas, a także przez Maspero w Paryżu, w Nowym Jorku (Monthly Review Press i Grove Press), Montevideo (Sandino), Mediolanie (Feltrinelli) i Monachium (Trikont).

Guevara został schwytany w Boliwii w październiku 1967 roku; wcześniej, 20 kwietnia 1967 roku, Debray został aresztowany w niewielkim boliwijskim miasteczku Muyupampa. Skazany za udział w grupie partyzanckiej Guevary, 17 listopada został ukarany 30 latami więzienia. Został zwolniony w 1970 roku po międzynarodowej kampanii na rzecz jego uwolnienia, w ramach której pojawiły się apele Jeana-Paula Sartre’a, André Malraux, generała Charlesa de Gaulle’a oraz papieża Pawła VI. Znalazł schronienie w Chile, gdzie po przeprowadzeniu wywiadów z Salvadorem Allende napisał książkę „Rewolucja chilijska” (1972). Debray powrócił do Francji w 1973 roku po puczu Augusto Pinocheta w Chile.

Po wyborze François Mitterranda na prezydenta Francji w 1981 roku, został oficjalnym doradcą prezydenta ds. spraw zagranicznych. Na tym stanowisku rozwijał politykę mającą na celu zwiększenie swobody działania Francji na świecie, zmniejszenie zależności od Stanów Zjednoczonych oraz zacieśnienie relacji z byłymi koloniami. Był również zaangażowany w organizację oficjalnych uroczystości rządowych oraz obchodów dwustlecia Rewolucji Francuskiej. Złożył rezygnację w 1988 roku.

Do połowy lat 90. piastował szereg oficjalnych funkcji we Francji, w tym honorowe członkostwo w Radzie Stanu (Conseil d'État), najwyższym sądzie administracyjnym Francji.

W 1996 roku opublikował wspomnienia z życia, które w tłumaczeniu na język angielski ukazały się pod tytułem „Régis Debray, Praised Be Our Lords” (Verso, 2007).

Najważniejsze dzieła (Régis Debray)

Cała filmografia (Régis Debray)