(Dharmasiri Bandaranayake) - Reżyser, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Bawa Karma - The Sorrow of Existence - Part II» (1997), «Bawa Karma - භව කර්ම» (1997), «Bawa Karma - භව කර්ම» (1997), «Bawa Karma - භව කර්ම» (1997),
Kala Keerthi Dharmasiri Bandaranayake (ur. 6 października 1949 r.) to cejloński reżyser filmowy i dramaturg. Przede wszystkim jako dramaturg, Bandaranayake jest artystą, który stara się poprzez sztukę łączyć środowisko socjopolityczne z społeczeństwem obywatelskim. Jego debiut z 1980 roku, „Hansa Vilak”, poruszał kwestie społeczeństwa pogrążonego w wewnętrznych konfliktach. Podobna tematyka pojawiła się w jego kolejnych filmach, takich jak „Thunveni Yamaya” (1983), „Suddilage Kathaawa” (1984), „Bawa Duka” oraz „Bawa Karma” (1997). Te dwa ostatnie filmy zakwestionowały represyjną dogmatykę buddyzmu na Sri Lance. Wspólnymi motywami w twórczości Bandaranayake są pełne konfliktów losy mężczyzn i kobiet, przekształcanie życia prywatnego w sprawy publiczne, nieprzyjemna rzeczywistość małżeństwa i społeczeństwa oraz mroczna strona ludzkich pragnień.
Stworzył wiele sztuk teatralnych, takich jak „Eka Adhipathi”, „Makarakshaya”, „Dhawala Bheeshana”, „Yakshagamanaya” i „Trojan Kanthavo”, z których każda dotyczyła aktualnych kwestii o znaczeniu narodowym i politycznym. W 1999 roku Bandaranayake po raz pierwszy wystawił sztukę „Trojan Kanthavo”, będącą adaptacją greckiego dramatu Eurypidesa „Kobiety trojańskie”, przygotowaną dla widzów posługujących się językami syngaleskim i tamilskim. Utwór ten miał być manifestem antywojennym i, mimo uznania krytyków, okazał się kontrowersyjny w oczach rządu Sri Lanki.
W 2001 roku Bandaranayake otrzymał kilka gróźb śmierci po tym, jak zaplanował wystawienie sztuki na obszarach zamieszkanych głównie przez Tamilów.