(Arlette Laguiller)

(Arlette Laguiller) - znana z pracy przy takich projektach: «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Moi, candidat» (2017), «Moi, candidat» (2017),

Arlette Yvonne Laguiller (ur. 18 marca 1940) jest francuską polityczką. W latach 1973–2008 pełniła funkcję rzeczniczki oraz była najbardziej znaną liderką i kandydatką na prezydenta z ramienia Lutte Ouvrière (LO), trockistycznej partii politycznej.

Urodzona w Les Lilas w departamencie Seine-Saint-Denis we Francji, Arlette pracowała jako urzędniczka w banku. Do 1965 roku była członkiem CGT, skąd została usunięta z powodu swoich trockistycznych poglądów. W 1968 roku wstąpiła do Lutte Ouvrière. W 1974 roku stanęła na czele strajku pracowników bankowych, który rozpoczął się od działań pracowników Crédit Lyonnais. Nadal mieszka w komunalnym wieżowcu w Les Lilas, a jej jedynym dochodem jest emerytura z banku, w którym pracowała przez 40 lat.

Wielokrotnie kandydowała na urząd prezydenta Francji, zaczynając od wyborów w 1974 roku, a następnie w 1981, 1988, 1995, 2002 i 2007 roku. Podczas większości tych wyborów Laguiller była jedyną kobietą wśród kandydatów, a w 1974 roku została pierwszą kobietą w historii ubiegającą się o prezydenturę Francji. Jej najlepszy wynik osiągnęła w 2002 roku, kiedy zajęła piąte miejsce, zdobywając 5,72% głosów. W grudniu 2005 roku Laguiller ogłosiła, że w 2007 roku wystartuje w wyborach prezydenckich po raz szósty i ostatni. Po zajęciu odległego dziewiątego miejsca w pierwszej turze wyborów w 2007 roku (487 857 głosów, co stanowiło 1,33% wszystkich głosów), po raz pierwszy od 1981 roku poparła w drugiej turze kandydatkę Partii Socjalistycznej (Ségolène Royal). W przeszłości Laguiller i LO często powstrzymywali się od otwartego wspierania Partii Socjalistycznej, przyjmując neutralną postawę w drugiej turze.

Program satyryczny Les Guignols de l'info często karykaturował Laguiller, przypisując jej słowa: „Travailleuses, travailleurs! On vous ment, on vous spolie!” („Robotnice, robotnicy! Kłamie się wam, okrada się was!”). Laguiller rzeczywiście rozpoczynała większość swoich przemówień formułą „Travailleuses, travailleurs!”.

W 1995 roku piosenkarz pop Alain Souchon nagrał utwór „Arlette Laguiller”, zauważając, że „jej słowa mogą być oczywiście nieco zużyte”, ale chwaląc jej „świeżą jak mięta” manierę wypowiedzi i wskazując, że „kiedy Arlette śpiewa, czuć prawdziwe uczucie miłości”. Z czasem Souchon przestał darzyć Laguiller taką sympatią, gdy ta odmówiła poparcia Jacques'a Chiraca przeciwko Jean-Marie Le Penowi w wyborach prezydenckich w 2002 roku, i oświadczył, że nie zaśpiewa już tej piosenki. Jednak w 2008 roku Laguiller wspomniała, że Souchon ponownie zaczął ją wykonywać.

Najważniejsze dzieła (Arlette Laguiller)

Cała filmografia (Arlette Laguiller)