(Miroslava)

Miroslava (26 lutego 1925 – 9 marca 1955) była meksykańską aktorką filmową pochodzenia czechosłowackiego, która wystąpiła w trzydziestu dwóch filmach. Urodzona jako Miroslava Šternová w Pradze, w Czechosłowacji (obecnie Republika Czeska), Miroslava przeprowadziła się do Meksyku jako dziecko wraz z rodzicami adoptcyjnymi pod koniec lat 30., aby uciec przed wojną w swoim rodzinnym kraju. Po wygraniu krajowego konkursu piękności, Miroslava rozpoczęła studia aktorskie. Pojawiła się w kilku filmach hollywoodzkich i meksykańskich. Otrzymała rolę w filmie *Ensayo de un crimen* (Próba zbrodni) w 1955 roku, w reżyserii Luisa Buñuela. Wkrótce po zakończeniu zdjęć do filmu, Miroslava popełniła samobójstwo, przedawkując środki nasenne[2]. Jej ciało znaleziono wyciągnięte na łóżku, w jednej ręce trzymała portret matadora Luisa Miguela Dominguína. Jej przyjaciółki stwierdziły, że jej samobójstwo było spowodowane niespełnioną miłością do Dominguína, który niedawno ożenił się z włoską aktorką Lucią Bosé. Bosè wystąpiła później w kolejnym filmie Buñuela, *Cela s'appelle l'aurore* (1956). Meksykańska i hollywoodzka gwiazda Katy Jurado twierdziła, że była jedną z pierwszych osób, które znalazły ciało meksykańskiej aktorki Miroslavy Stern po jej tragicznej śmierci. Według Katy, obrazek, który Miroslava trzymała w dłoniach, przedstawiał Cantinflasa, ale kierownik artystyczny Fanny Schatz zamieniła zdjęcie na to hiszpańskiego matadora Luisa Miguela Dominguína. W swojej autobiografii z 1983 roku, *Mon dernier soupir* ("Moje ostatnie tchnienie"), Buñuel wspomina ironię kremacji Miroslavy po jej samobójstwie, w porównaniu ze sceną w *Ensayo de un crimen*, jej ostatnim filmie, w której bohaterka kremuje woskową reprodukcję postaci Sterna. Jej życie jest tematem opowiadania Guadalupe Loaezy, które zostało zaadaptowane przez Alejandro Pelayo do jego meksykańskiego filmu z 1992 roku, *Miroslava*, z Arielle Dombasle w roli głównej.