(Yuri Temirkanov)

(Yuri Temirkanov) - Conductor znany z pracy przy tego typu projektach: «Red Bees» (1972), «Красные пчёлы» (1972),

Jurij Chatuiewicz Temirkanow (ros. Ю́рий Хату́евич Темирка́нов; kab. Темыркъан Хьэту и къуэ Юрий; 10 grudnia 1938 – 2 listopada 2023) był radzieckim i rosyjskim dyrygentem, uhonorowanym tytułem Ludowego Artysty ZSRR.

Urodził się w 1938 roku w mieście Nałczyk na Półkaukazie. Uczęszczał do Szkoły dla Utalentowanej Młodzieży w Leningradzie, gdzie kontynuował studia skrzypcowe i wiolonczelowe. Jego starszy brat, Boris, również był dyrygentem.

W 1968 roku został mianowany głównym dyrygentem ówcześnie przemianowanej Symfonii Leningradzkiej, gdzie pozostał do objęcia stanowiska dyrektora muzycznego Opery i Baletu Kirowa w 1976 roku.

Temirkanow był pierwszym radzieckim artystą, któremu pozwolono na występy w Stanach Zjednoczonych po wznowieniu stosunków kulturalnych z ZSRR pod koniec wojny radziecko-afgańskiej w 1988 roku.

W 1988 roku został dyrektorem artystycznym i głównym dyrygentem Filharmonii Petersburskiej. Był dyrektorem muzycznym Orkiestry Symfonicznej w Baltimore od 2000 do 2006 roku. Pełnił funkcję głównego dyrygenta gościnnego Duńskiej Orkiestry Narodowej i dyrygenta laureata Royal Philharmonic Orchestra w Londynie. W 2015 roku Teatro La Fenice przyznało Temirkanowowi swoją nagrodę „Życie dla Muzyki” (potocznie nazywaną Nagrodą Nobla dla Muzyków).

Jurij Temirkanow zmarł 2 listopada 2023 roku w wieku 84 lat.

Temirkanow zwrócił na siebie uwagę, twierdząc, że kobiety są zasadniczo słabe i dlatego nie nadają się na klasycznych dyrygentów. W wywiadzie z 2016 roku stwierdził: „Tak, kobiety mogą być dyrygentami. Nie jestem przeciwko temu, żeby dyrygowały. Po prostu mi się to nie podoba”.

Źródło: Artykuł "Yuri Temirkanov" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Yuri Temirkanov)

Cała filmografia (Yuri Temirkanov)