(Denise Benoit)

Denise Benoît (10 września 1919 – 29 maja 1973) była francuską aktorką i piosenkarką, aktywną w wielu gatunkach teatralnych, radiowych i telewizyjnych. Inni członkowie jej rodziny również byli muzykami.

Pochodziła z rodziny muzyków – była córką, wnuczką i prawnuczką artystów. Jej matka (Léontine Benoît-Granier, zm. 1957) była muzykiem i kompozytorem, laureatką nagród w Konserwatorium Paryskim, natomiast ojciec, Henri Benoît, był uznanym altowiolistą w Paryżu i członkiem Kwartetu Capet w latach 20. XX wieku, uczestnicząc w kilku ich nagraniach z tego okresu. Jej brat, Jean-Christophe Benoît (ur. 1925), był popularnym i często nagrywającym barytonem. Urodzona jako Denise Marie Armande Frédérique Benoît w 15. dzielnicy Paryża, Denise spędziła tam większość swojej kariery i w tym samym mieście zmarła, będąc wciąż aktywną zawodowo.

Denise Benoît zaczęła uczyć się gry na skrzypcach w wieku trzech lat pod okiem ojca, a później kontynuowała naukę u matki. Jako młoda kobieta rozpoczęła życie zawodowe, grając w paryskich orkiestrach teatralnych; gdy występowała w Théâtre Marigny, pewien mężczyzna spojrzał do kanału orkiestrowego i zapytał ją, czy nie wolałaby grać na scenie, a nie pod nią. Dzięki kilku kontaktom teatralnym została uczennicą Jeana Meyera, spędziła rok w Konserwatorium i w 1942 roku rozpoczęła karierę aktorską. Jej przełomem była „niezapomniana” kreacja Natalii Stepowny w „Zaproszeniu do małżeństwa” Czechowa. Jej pierwsza rola w sztuce „Sixième étage” była rolą sprzątaczki, co sprawiło, że przez pewien czas była typowana głównie do ról służących, dozorczyń i pomocy domowych. Na ekranie ograniczano ją do ról sekretarek, pomocy domowych i kelnerek, przez co zaczęła odrzucać tego typu propozycje.

W 1945 roku, będąc studentką André Brunota w Konserwatorium Sztuk Dramatycznych w Paryżu, wzięła udział w telewizyjnej adaptacji sztuki Courteline'a; w tamtym czasie była rozpoznawana jedynie jako aktorka, a jej kariera wokalna jeszcze się nie rozpoczęła. W latach 50., mieszkając przy Boulevard Malesherbes w Paryżu i będąc już dobrze znana z nagrań, posiadała w swoim mieszkaniu zaplecze do rejestracji dźwięku.

Léontine, Jean-Christophe i Denise wystąpili wspólnie na płytach w ramach serii pieśni ludowych „Chants de France” wydawanej przez Ducretet-Thomson. Ta obszerna seria nagrań pieśni ludowych z różnych zakątków Francji była pomysłem jej matki, Léontine, więc naturalne było, że rodzina znalazła się w centrum tych nagrań.

W latach 50. rozpoczęła długą współpracę z radiem, które w tamtym czasie preferowała, w tym przez dziesięć lat występowała w regularnym programie Louisa Ducreux. Podczas przerwy w pracy związanej z narodzinami pierwszego dziecka na początku lat 50., Joseph Kosma pomógł jej w poszerzeniu repertuaru piosenek i napisał dla niej kilka utworów. Następnie rozpoczęła karierę w kabarecie, występując w L'Écluse na Lewym Brzegu, a później w innych lokalach, aż do narodzin córki w 1957 roku.