(Chris Bonington)

(Chris Bonington) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Tempting Fate» (1997), «Tempting Fate» (1997), «The Quest» (1997), «The Quest» (1997),

Chris Bonington, urodzony 6 sierpnia 1934 roku w Hampstead w Londynie, jest jednym z najbardziej wpływowych brytyjskich himalaistów XX wieku.

Wspinaczkę odkrył jako nastolatek, szlifując swój warsztat na skałach Walii i Szkocji, zanim szybko zyskał uznanie w Alpach. Pod koniec lat 50. brał udział w znaczących wejściach, takich jak Filar Bonattiego w Les Drus w 1958 roku. Ugruntował swoją pozycję jako jeden z najzdolniejszych przedstawicieli pokolenia brytyjskich wspinaczy, obok takich postaci jak Don Whillans, Ian Clough i Joe Brown. Jego karierę wyróżniają ikoniczne pierwsze przejścia: centralny filar Frêney na Mont Blanc w 1961 roku, Centralna Wieża Paine w Patagonii w 1963 roku oraz prawy filar Brouillarda w 1966 roku. Od lat 60. odnosił sukcesy także w Himalajach, zdobywając szczyt Annapurny II w 1960 roku, a następnie Nuptse w 1961 roku, by później kierować i uczestniczyć w dziewiętnastu wyprawach himalajskich, w tym czterech na Everest.

W 1970 roku poprowadził brytyjską wyprawę, która dokonała pierwszego wejścia na południową ścianę Annapurny – jedną z wielkich ścian himalajskich, która do tamtego czasu pozostawała niezdobyta. Pięć lat później zorganizował i poprowadził pierwsze wejście na południowo-zachodnią ścianę Everestu, wyprawę, która zapisała się w historii alpinizmu. Bonington nie tylko się wspinał: planował, organizował i tworzył zespoły oraz wyznaczał cele, stając się czołowym ekspertem w dziedzinie logistyki i zarządzania wielkimi wyprawami oblężniczymi. Przeplatał je jednak z lżejszymi, bardziej wymagającymi wejściami w stylu alpejskim, takimi jak pierwsze wejście na zachodni szczyt Shivling w Indiach w 1983 roku, które uważa za jedną ze swoich największych przygód, napędzaną czystą radością ze wspinaczki.

W trakcie swojej kariery Bonington mierzył się również z tragediami, tracąc podczas wypraw wielu towarzyszy wspinaczkowych, a także młodego syna i, później, żonę, z którą był związany przez ponad pięćdziesiąt lat. Mimo tych przeciwności pozostał głęboko przywiązany do gór, które postrzegał jako miejsce piękna, dzikości i wyzwań, i kontynuował wspinaczkę oraz eksplorację długo po swoich najsłynniejszych dokonaniach. W 1985 roku, w wieku 50 lat, w końcu stanął na szczycie Everestu, stając się wówczas najstarszą osobą, której udało się go zdobyć.

Równolegle do swoich przygód, Chris Bonington rozwijał karierę pisarza, wykładowcy i fotografa, dzieląc się pasją i doświadczeniem w licznych książkach i podczas wystąpień publicznych. W 1996 roku został mianowany Komendorem Orderu Imperium Brytyjskiego w uznaniu za ogromny wpływ na alpinizm i wkład w kulturę górską. Jako prawdziwa żywa legenda uosabia pokolenie wspinaczy, dla których góry są jednocześnie placem zabaw, miejscem osiągnięć i przestrzenią braterstwa, pomimo ryzyka i strat. W 2015 roku, podczas 23. edycji Piolets d'Or, Chris Bonington otrzymał nagrodę Piolet d'Or Career Award. Wyróżnienie to honoruje całą jego drogę zawodową oraz znaczący wpływ na światowy alpinizm, celebrując wyjątkową karierę naznaczoną licznymi pierwszymi wejściami w Alpach i Himalajach.

Najważniejsze dzieła (Chris Bonington)

Cała filmografia (Chris Bonington)