(Jean-Pierre Jabouille)

Jean-Pierre Alain Jabouille (1 października 1942 – 2 lutego 2023) był francuskim kierowcą wyścigowym i inżynierem, który startował w Formule 1 w latach 1974–1981. Jabouille zwyciężył w dwóch Grand Prix Formuły 1 na przestrzeni siedmiu sezonów.

Jabouille wystartował w 55 Grand Prix Formuły 1, odnosząc dwa zwycięstwa w pierwszych latach programu turbodoładowania Renault pod koniec lat 70. i na początku lat 80. Jabouille brał również udział w 24-godzinnym wyścigu Le Mans od końca lat 60. do początku lat 90., startując dla zespołów Alpine, Matra, Sauber i Peugeot, gdzie czterokrotnie zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej (w latach 1973, 1974, 1992 i 1993).

Jean-Pierre Alain Jabouille urodził się 1 października 1942 roku w Paryżu, który znajdował się wówczas pod okupacją nazistowskich Niemiec.

Jabouille po raz pierwszy zaznaczył swoją obecność we francuskiej Formule 3 w 1967 roku, a w 1968 roku kontynuował starty, samodzielnie serwisując swój samochód, co doprowadziło go do zdobycia drugiego miejsca za François Cevertem. W 1969 roku został zatrudniony przez Alpine jako kierowca rozwoju, startując sporadycznie w Formule 2 oraz w samochodach sportowych. W 1973 roku, prowadząc Matrę, zajął wspólnie z partnerem 3. miejsce w 24 godzinach Le Mans i powtórzył ten wyczyn w 1974 roku, kiedy to wygrał również wyścig Formuły neo w Hockenheim oraz zajął drugie miejsce w europejskiej serii 2-litrowej dla Alpine. Wystąpił także po raz pierwszy w Formule 1, jednak nie zdołał zakwalifikować się do wyścigu samochodem Iso–Marlboro podczas Grand Prix Francji oraz Surtesem podczas Grand Prix Austrii.

W 1975 roku Jabouille zerwał współpracę z Alpine i dzięki wsparciu firmy Elf zbudował własne podwozie do Formuły 2. Zajął drugie miejsce za Jacquesem Laffite'em, ale w końcu zadebiutował w pełnym cyklu Grand Prix, zajmując 12. miejsce w fabrycznym Tyrrellu podczas Grand Prix Francji. W 1976 roku skoncentrował się na Formule 2, w której ostatecznie zdobył tytuł mistrzowski.

Jabouille został zakontraktowany przez zespół Formuły 1 Renault, aby w 1977 roku rozwijać ich nowy, 1,5-litrowy silnik turbodoładowany. Samochód RS01 zadebiutował podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii w 1977 roku, jednak początkowo silnik turbo (pierwszy w Formule 1) był awaryjny i cierpiał na silną turbodziurę, co utrudniało jazdę na ciasnych torach. Jednak Jabouille, będący z wykształcenia inżynierem, wytrwał i stale rozwijał RS01, osiągając w 1978 roku kilka znaczących pozycji w kwalifikacjach. Zdobył pierwsze punkty dla marki, zajmując 4. miejsce w Grand Prix Stanów Zjednoczonych East w Watkins Glen – na torze szczególnie wymagającym pod względem zużycia paliwa, co było jedną z największych słabości turbodoładowanego Renault.

W 1979 roku Renault rozszerzyło zespół, wystawiając drugi samochód dla René Arnoux. Jabouille zapewnił Renault pierwszy pole position w Formule 1 podczas Grand Prix RPA, a następnie odniósł pierwsze zwycięstwo, stosownie podczas Grand Prix Francji, również startując z pierwszego pola. Było to pierwsze zwycięstwo samochodu z turbodoładowaniem w Formule 1. Zdobył jeszcze dwa pole position, podczas Grand Prix Niemiec i Włoch, jednak słaba niezawodność sprawiła, że wspomniana wygrana była jego jedynym punktowanym wynikiem...

Źródło: Artykuł „Jean-Pierre Jabouille” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.