(André Gillois)

Maurice Diamant-Berger (8 lutego 1902 – 18 czerwca 2004), znany jako André Gillois, był francuskim pisarzem, pionierem radia, a podczas II wojny światowej rzecznikiem generała Charles'a de Gaulle'a w Londynie.

Przed wojną pracował w kinematografii (z René Clairem i bratem Henrim), jako dziennikarz radiowy i producent w Le Poste Parisien (współpracując z Jeanem Nohainem, spotykając się z Georges'em Feydeau, Edmondem Rostandem, Henrim Bergsonem, Georges'em Courteline'em, Tristanem Bernardem czy Sacha Guitrym) oraz jako redaktor u François Bernouarda (redagując dzieła Jules'a Renarda, Courteline'a i Zoli). W 1940 roku opuścił Paryż i spędził dwa lata w Midi, tworząc pierwsze sieci oporu (Résistance) i nawiązując kontakty z Brytyjczykami. 31 sierpnia 1942 roku wyruszył z Cannes do Gibraltaru, płynąc nocą żaglówką Seadog, a następnie udał się samolotem do Londynu wraz z Nicholasem Bodingtonem.

Od 17 maja 1943 do 24 września 1944 roku był codziennym prowadzącym programu Honneur et patrie („Honor i ojczyzna”) skierowanego do francuskiego ruchu oporu; stworzył utwór le Chant des partisans („Pieśń partyzantów”) i codziennie ogłaszał: „Ici Londres, les Français parlent aux Français” („Tu Londyn, Francuzi mówią do Francuzów”). 1 czerwca 1944 roku zastąpił Maurice'a Schumanna jako rzecznik generała de Gaulle'a.

Po wojnie poświęcił się pisaniu sztuk teatralnych i powieści, a także scenariuszy telewizyjnych i radiowych. W latach 50. wraz z Emmanuelem Berlem i Maurice'em Clavelem prowadził radiową serię Qui êtes-vous? („Kim jesteście?”). W 1954 roku Gillois stworzył jeden z pierwszych francuskich teleturniejów, Télé Match, wspólnie z Jacques'em Antoine'em i Pierre'em Bellemare'em, a w 1958 roku jury (w którego skład wchodził Georges Simenon) przyznało mu nagrodę prix du Quai des Orfèvres za powieść kryminalną 125, rue Montmartre.

W 1973 roku André Gillois opublikował książkę La Vie secrète des Français à Londres de 1940 à 1944 („Tajemne życie Francuzów w Londynie w latach 1940–1944”), a w 1980 roku wydane zostały jego wspomnienia pod tytułem Ce siècle avait deux ans („Ten wiek miał dwa lata”). Zmarł w Paryżu w 2004 roku i został pochowany na cmentarzu w Passy.

Był synem dr. Mayera Saüla Diamant-Bergera i Jenny Birman, a jego bratem był Henri Diamant-Berger. Ożenił się z Suzon.

Źródło: Artykuł „André Gillois” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.