Anna Prucnal (Anna Prucnal)

Anna Prucnal (ur. 17 grudnia 1940) – polska aktorka filmowa i teatralna, a także piosenkarka.

Prucnal urodziła się w Warszawie. Po śmierci jej ojca, chirurga, zamordowanego przez nazistów podczas II wojny światowej, Anna i jej siostra wychowywały się pod opieką matki, pochodzącej ze szlacheckiego rodu i spokrewnionej z królem Polski Stanisławem Leszczyńskim z XVIII wieku. Po studiach pianistycznych i wokalnych, Anna Prucnal rozpoczęła karierę aktorską w Studenckim Teatrze Satyryków w Warszawie.

Prucnal zadebiutowała na ekranie w wieku dwudziestu dwóch lat w filmie „Słońce i cień” (Slăntzeto i siankata), który odniósł duży sukces. W 1970 roku Prucnal przeniosła się do Francji i rozpoczęła karierę teatralną, występując w szeregu sztuk Bertolta Brechta. Współpracowała z wieloma wybitnymi reżyserami, takimi jak Jorge Lavelli, Georges Wilson, Roger Planchon, Jean-Louis Barrault, Marc’O, Petrika Ionesco, Lucian Pintilie i Jacques Lassalle. Pojawiła się również w kilku znaczących filmach, z których najbardziej kontrowersyjny był „Słodki film” Dusana Makavejeva, który polskie władze uznały za pornograficzny i antykomunistyczny. W wyniku tego Anna została pozbawiona możliwości korzystania z polskiego paszportu, co w efekcie skutkowało jej wygnaniem z ojczyzny.

W latach 70. Anna rozwinęła swoją karierę jako piosenkarka. Jej album „Sen o Zachodzie, sen o Wschodzie” zyskał popularność początkowo we Francji, następnie w Belgii, na całym świecie, a w końcu w Warszawie w 1989 roku… z okazji dwusetnej rocznicy Rewolucji Francuskiej, stanowiąc swego rodzaju powrót Anny do kraju.

Prucnal kontynuowała wydawanie płyt (takich jak „Monsieur Brecht” w 2006 roku) oraz granie w filmach („Wimbledon Stage” w 2001 roku) i telewizji, a także występowanie na scenie w aklamowanej sztuce „Monologi waginy” w 2005 roku.

W 2002 roku Prucnal wydała swoją autobiografię (jak dotąd nieprzetłumaczoną na język angielski) zatytułowaną „Moi qui suis née à Varsovie” („Ja, która urodziła się w Warszawie”), napisaną we współpracy z Jeanem Maillandem.

Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii Anna Prucnal, licencjonowanego na zasadach CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.