(Joe Dolan)

Joseph Francis Robert Dolan (16 października 1939 – 26 grudnia 2007) był irlandzkim artystą estradowym, wykonawcą nagrań i piosenkarzem pop. Znany w Irlandii przede wszystkim z powiązań z tzw. showbandami, innowacyjnego stylu oraz wysokiego głosu, cieszył się ogromną popularnością również wśród licznych zagranicznych fanów. Jego energiczne i charyzmatyczne występy sceniczne stały się inspiracją dla długoletniego hasła reklamowego: „There's no show like the Joe show” (Nie ma show jak show Joe).

Dolan był jedynym irlandzkim piosenkarzem, który dotarł do pierwszego miejsca listy przebojów w latach 60., 70., 80. i 90., będąc stałym gościem rankingów muzycznych w Irlandii i poza jej granicami.

Dolan urodził się 16 października 1939 roku w szpitalu powiatowym (obecnie Midland Regional Hospital) w Mullingar, w hrabstwie Westmeath, jako najmłodszy z dziewięciorga dzieci w rodzinie katolickiej. W młodym wieku został sierotą – ojciec, właściciel sklepu rowerowego, zmarł, gdy Joe miał dziesięć lat, a matka, gdy miał dziewiętnaście. Śpiewał w szkole, a matka zachęcała go do nauki gry na pianinie. Swój debiut sceniczny zaliczył podczas konkursu talentów w namiocie na Fair Green w rodzinnym Mullingar.

Głos Dolana był wysoki, o szerokiej skali, osiąganej bez użycia falsetu; artysta szeroko korzystał z techniki zwanej melizmatyką. Takie możliwości wokalne nie były powszechne w latach 60. i 70., a spopularyzowali je później tacy artyści jak m.in. Mariah Carey, Stevie Wonder i Whitney Houston. Legenda irlandzkich talk-show, Gay Byrne, słynnie opisał głos Dolana jako „masło zmieszane z miodem”.

W 1958 roku, obok podjęcia swojej pierwszej (i ostatniej) „prawdziwej” pracy jako zecer w lokalnej gazecie Westmeath Examiner, Dolan kupił swoją pierwszą gitarę. Po opanowaniu podstaw gry na instrumencie, on i jego brat Ben, grający na saksofonie, zaczęli występować w lokalnych zespołach. Wkrótce założyli własną grupę – The Drifters. Niedługo potem zespół został przemianowany na Joe Dolan and the Drifters, a ostatecznie na Joe Dolan and His Drifters, aby uniknąć kroków prawnych ze strony amerykańskiej grupy o tej samej nazwie.

W latach 60. irlandzki krajobraz muzyczny zdominowały showbandy. Pierwszy singiel „The Answer to Everything” (wcześniej wydany jako strona B przez Dela Shannona) ukazał się we wrześniu 1964 roku i dotarł do 4. miejsca na irlandzkich listach przebojów. Menadżerem Dolana i jego zespołu był Seamus Casey. Jednak latem 1968 roku część muzyków opuściła grupę; Dolan i Casey podali jako przyczynę „różnice muzyczne”, choć w oficjalnej biografii napisanej przez Ronana Caseya (syna Seamusa Caseya) pojawiają się szersze wyjaśnienia dotyczące niezadowolenia z kwestii finansowych.

Pierwsza trasa koncertowa Dolana w USA odbyła się w 1965 roku, po odrzuceniu oferty występu w Las Vegas. Zamiast tego zdecydował się na szybką trasę po miejscach odwiedzanych przez irlandzko-amerykańską społeczność w takich miastach jak Chicago, Nowy Jork i Boston. Dodatkową korzyścią z tej serii występów była możliwość zapoznania się z amerykańską muzyką, która nie była jeszcze grana w Wielkiej Brytanii i Irlandii. Pierwszą piosenką odkrytą w ten sposób był utwór Jima Reevesa „(That's When I see the Blue in Your) Pretty Brown Eyes”, który Dolan wydał w 1966 roku w wytwórni Pye. ...