Gilles Vigneault (Gilles Vigneault)

Gilles Vigneault (ur. 27 października 1928) to kanadyjski poeta, wydawca, piosenkarz, autor tekstów oraz działacz na rzecz nacjonalizmu i suwerenności Quebecu. Dwie z jego piosenek, „Mon pays” i „Gens du pays”, są przez wielu uważane za nieoficjalne hymny Quebecu, a wers Mon pays ce n'est pas un pays, c'est l'hiver (Moim krajem nie jest państwo, lecz zima, z utworu „Mon Pays”) stał się w Quebecu przysłowiem. Vigneault jest Wielkim Oficerem Narodowego Orderu Quebecu, Kawalerem Legii Honorowej oraz Oficerem Orderu Sztuki i Literatury.

Vigneault urodził się w Natashquan, w regionie Côte-Nord w Quebecu.

Pisanie poezji rozpoczął podczas studiów w seminarium w Rimouski, a w latach 50. XX wieku publikował wiersze i pisał piosenki dla innych wykonawców. W 1959 roku założył wydawnictwo Les Éditions de l'Arc, aby dystrybuować swoje publikacje. Jego pierwszy tomik, Étraves, ukazał się w 1959 roku.

W 1960 roku Vigneault zadebiutował jako piosenkarz w klubie L'Arlequin w mieście Quebec, a pod koniec tego samego roku wystąpił na udanym koncercie w Montrealu. W 1962 roku nagrał swój pierwszy album, Gilles Vigneault, za który otrzymał Grand Prix du Disque od montrealskiej stacji radiowej CKAC. Jego sława w Quebecu i poza jego granicami wzrosła dzięki sukcesowi piosenki „Mon Pays” z 1965 roku, która pojawiła się na ścieżce dźwiękowej do filmu NFB „Śnieg stopniał nad Manicouagan” (La neige a fondu sur la Manicouagan).

Sława Vigneaulta jako autora piosenek i wykonawcy stale rosła, a on sam stał się popularny nie tylko w Quebecu, ale także w anglojęzycznej części Kanady i w Europie. Występował w najważniejszych kanadyjskich salach koncertowych, w tym w Place des Arts w Montrealu, National Arts Centre w Ottawie oraz w Massey Hall w Toronto. W Europie koncertował we Francji, Szwajcarii, Polsce, Belgii i Luksemburgu.

Połowa lat 70. była okresem udziału Vigneaulta w kilku ważnych wydarzeniach. 13 sierpnia 1974 roku na Równinie Abrahama zebrało się 130 000 widzów podczas Superfrancofête, gdzie Vigneault wziął udział w historycznym koncercie u boku Félixa Leclerca i Roberta Charleboisa. Koncert został zarejestrowany i wydany jako album J'ai vu le loup, le renard, le lion. Podczas koncertu z okazji Dnia św. Jana Chrzciciela „Les 5 Jean-Baptistes” na górze Mount Royal w Montrealu 24 czerwca 1976 roku, Gilles Vigneault wystąpił wraz z Robertem Charleboisem, Claude’em Léveillée, Jean-Pierre’em Ferlandem i Yvonem Deschamps. Koncert ten został zarejestrowany i wydany jako 1 fois 5, co później zostało uhonorowane nagrodą Grand Prix du Disque (nagroda Charlesa Cros).

Poglądy polityczne Vigneaulta pozostają silnie prosuwerenistyczne w odniesieniu do Quebecu. Podczas kampanii wyborczej w Quebecu w 2014 roku wspierał Parti Québécois.

Głównymi tematami twórczości Vigneaulta są Quebec i jego mieszkańcy, a także relacje międzyludzkie, miłość i życie codzienne. Vigneault zajmuje się również kwestiami ochrony środowiska oraz pisze piosenki i opowieści dla dzieci.

Wspomnienia z jego dzieciństwa i wychowania zostały sfilmowane przez Michela Moreau w dokumencie z 1993 roku „Dzieciństwo w Natashquan” (Une enfance à Natashquan).

Gilles Vigneault ma siedmioro dzieci: Michela, Louisa, François (poetę i autora tekstów), Pascale, Guillaume'a (powieściopisarza), Jessicę (pianistkę i śpiewaczkę) oraz Benjamina (perkusistę).

Źródło: Artykuł „Gilles Vigneault” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.