(Marek Halter)

Marek Halter jest francuskim pisarzem i aktywistą, najbardziej znanym ze swoich powieści historycznych, które zostały przetłumaczone na język angielski, polski, hebrajski i wiele innych języków.

Urodził się w Warszawie w 1936 roku. Podczas II wojny światowej wraz z rodzicami uciekł z warszawskiego getta do Związku Radzieckiego, spędzając resztę wojny na Ukrainie, w Moskwie, a ostatecznie w Kokandzie w Uzbekistanie.

W 1945 roku został wybrany do wyjazdu do Moskwy, aby wręczyć kwiaty Józefowi Stalinowi. W 1946 roku rodzina wróciła do Polski, a w 1950 roku wyemigrowali do Francji, osiedlając się w Paryżu.

W 1946 roku powrócił do Polski z rodziną, lecz w 1950 roku, mając czternaście lat, wyjechał do Paryża, gdzie uczył się pantomimy pod kierunkiem Marcela Marceau. Został przyjęty do École nationale des beaux-arts na studia malarskie. W 1954 roku otrzymał międzynarodową nagrodę w Deauville, a także nagrodę na Biennale d'Ancone. Jego pierwsza międzynarodowa wystawa odbyła się w 1955 roku w Buenos Aires; pozostał w tym mieście przez dwa lata, wracając do Francji w 1957 roku, gdzie zajął się dziennikarstwem politycznym i działalnością społeczną.

W 1991 roku Halter założył w Moskwie Kolegium Francuskie. Od 2007 roku pozostaje prezesem tego kolegium.

W ostatnich latach Halter stał się postacią kontrowersyjną. Francuskie magazyny „Le Point” i „Le Nouvel Observateur” oskarżyły go o kłamstwa dotyczące kilku etapów jego życia.

W 1968 roku założył wraz z żoną, Clarą Halter, magazyn „Éléments”, w którym publikowano w równym stopniu utwory pisarzy izraelskich, palestyńskich i arabskich.

Jego pierwsza książka, autobiografia polityczna „Le Fou et les Rois” (Błazen i królowie), została wyróżniona nagrodą Prix Aujourd'hui w 1976 roku.

Do innych powieści należą: „Mesjasz”, „Tajemnice Jerozolimy”, „Księga Abrahama” (1986) oraz jej kontynuacja „Dzieci Abrahama” (1990), „Wiatr Chazarów” (2003) – powieść historyczna o Chazarach, koczowniczym królestwie ludów tureckich na Kaukazie, które przeszło na judaizm –, „Sara” (2004), „Zipporah” (2005), „Lilah” (2006) oraz „Maria z Nazaretu” (2008).

Do dzieł non-fiction należą: „Błazen i królowie: biografia polityczna” (1989) oraz „Opowieści o ocaleniu: rozmowy z mężczyznami i kobietami, którzy ratowali Żydów podczas Holokaustu” (1998).

Źródło: Artykuł „Marek Halter” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.