(Gilles Bouleau)

(Gilles Bouleau) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Notre-Dame on Fire» (2022), «Notre-Dame płonie» (2022), «God Save the Tuches» (2025), «Boże chroń rodzinę Tuche» (2025), «Panique au grand magasin» (2025),

Gilles Bouleau (ur. 25 maja 1962) jest francuskim dziennikarzem. Przez wiele lat pracował jako dziennikarz i reporter w stacjach TF1 i LCI, a następnie przez kilka lat pełnił funkcję korespondenta w Londynie i Waszyngtonie. Od 2011 roku kieruje działem specjalnym, a od czerwca 2012 roku prowadzi program informacyjny „Journal de 20 heures” w TF1, zastępując Laurence Ferrari.

Gilles Bouleau urodził się w Paryżu, ale dzieciństwo spędził w Colombes, w departamencie Hauts-de-Seine. Studiował i ukończył Centre de Formation des Journalistes (CFJ) w Paryżu oraz Institut d'Études Politiques w Paryżu (Sciences Po).

W 1986 roku Gilles Bouleau dołączył do redakcji TF1. Pracował w działach ekonomicznych i społecznych, polityki wewnętrznej, reportaży oraz informacji ogólnej. Prezentował różnego rodzaju reportaże, m.in. z Jugosławii w 1987 roku, dotyczące francuskich wyborów prezydenckich w 1988 roku oraz Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1992 i 1994 roku.

W latach 1996-1999 prowadził poranny program w kanale informacyjnym LCI. W 1999 roku został zastępcą redaktora naczelnego programu „19 h dimanche”, składającego się z reportaży i wywiadów prowadzonych przez Ruth Elkrief w TF1.

W czerwcu 2001 roku rozpoczął swoją międzynarodową karierę jako korespondent TF1 w Londynie. Cztery lata później, w lipcu 2005 roku, krótko po zamachach w Londynie z 7 i 21 lipca 2005 roku, opuścił brytyjską stolicę i wyjechał do Waszyngtonu, gdzie od sierpnia tego roku został korespondentem w Stanach Zjednoczonych na pięć lat. Relacjonował wiele ważnych wydarzeń w tym kraju, takich jak huragan Katrina, który miał miejsce w miesiącu jego przyjazdu, oraz amerykańskie wybory prezydenckie w 2008 roku, wygrane przez Baracka Obamę.

W lipcu 2011 roku powrócił do Paryża i został zastępcą Laurence Ferrari w programie „Journal de 20 heures” po odejściu Harry’ego Roselmacka. W następnym miesiącu objął stanowisko szefa działu specjalnego, zastępując Jeana-Claude’a Narcy’ego. W czerwcu 2012 roku, po rezygnacji Laurence Ferrari, został wyznaczony do tymczasowego prowadzenia „Journal de 20 heures”. Wkrótce potem został nowym prowadzącym wieczorny program informacyjny w TF1.

Wywiad z Władimirem Putinem, wspólnie z Jean-Pierre Elkabbachem.

Od 2012 roku prowadził również programy wieczorne wyborcze w TF1, takie jak francuskie wybory samorządowe w 2014 roku, europejskie wybory w 2014 roku we Francji, francuskie wybory regionalne w 2015 roku oraz francuskie wybory prezydenckie w 2017 roku. Prowadził je z Claire Chazal, a następnie z Anne-Claire Coudray. W czerwcu 2014 roku TF1 nadał wywiad z rosyjskim prezydentem Władimirem Putinem przeprowadzony przez Gilles’a Bouleau i Jean-Pierre Elkabbacha. W następnym miesiącu przeprowadził wywiad z francuskim prezydentem François Hollande’em, wspólnie z Davidem Pujadasem, a następnie po raz drugi w listopadzie 2014 roku z Yves Calvim w programie „En direct avec le président” na TF1.

W lutym 2015 roku wspólnie z Christophe’m Dechavanne prowadził specjalny program TF1 „40 ans d'émotions partagées” z okazji 40. rocznicy powstania stacji, składający się głównie z materiałów archiwalnych. Od czerwca 2016 roku prowadzi nowy program o polityce w TF1 „Vie politique”, nadawany sporadycznie w niedzielne wieczory na żywo. …

Źródło: Artykuł „Gilles Bouleau” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Gilles Bouleau)

Cała filmografia (Gilles Bouleau)