(Miriam Gauci)

Miriam Gauci (ur. 3 kwietnia 1957 r.) jest maltańską sopranistką operową, szczególnie kojarzoną z lirycznymi rolami włoskimi. Urodziła się na Malcie, gdzie rozpoczęła naukę śpiewu, a studia ukończyła w Konserwatorium Giuseppe Verdiego w Mediolanie we Włoszech. Po zdobyciu kilku międzynarodowych nagród zadebiutowała zawodowo w 1984 roku w Bolonii w operze „La voix humaine” Francisa Poulenca. Jej dobrze prowadzony głos, jednolity w całej skali, o umiarkowanej głośności i szlachetnej barwie, idealnie pasował do lirycznego repertuaru włoskiego, dzięki czemu szybko zyskała uznanie w całej Europie.

Debiut w La Scali miała w 1985 roku w roli Proserpiny w pierwszej nowoczesnej wznowieniu „Orfea” Luigiego Rossiego. W kolejnym sezonie powróciła w „Kobiecie bez cienia” oraz „Somnambuli”. Występowała również w Hamburgu, Genewie oraz na Festiwalu w Wexford, a w Operze Wiedeńskiej śpiewała zarówno partię Marguerite, jak i Eleny w „Mefistofele” Boito. Wśród innych ról znajdują się: Anna Bolena Donizettiego, Violetta w „La Traviata”, Gilda w „Rigoletto” i Luisa Miller u Verdiego, Adina w „Eliksirze miłości” Donizettiego, Donna Elvira i Ilia u Mozarta oraz rola tytułowa w „Manon” Masseneta.

Do 1992 roku Miriam Gauci była już ulubienicą publiczności w Wiedniu, Monachium, Hamburgu i Santa Fe. Współpracowała z Riccardo Mutim („Mefistofele” i „Requiem” Verdiego na Festiwalu w Salzburgu), Georgesem Prêtre’em („Requiem” Verdiego), Claudio Abbado („Lohengrin” w La Scali), Franzem Welser-Möstem („Don Carlo” w Cleveland), Aldo Ceccato, Gianluigim Gelmettim, Zubinem Mehtą („Don Carlo” i symfonie Mahlera), a także wystąpiła w „Requiem” Verdiego w Musikverein pod batutą Vladimira Fedoseyeva.

Występowała w produkcjach Jeana-Pierre'a Ponnelle'a („La bohème” w Dorothy Chandler Pavilion w Los Angeles w 1987 r. oraz „Manon” Masseneta w Operze Wiedeńskiej w 1997 r.), Dietricha Hillsdorfa („Don Carlo” w Aalto Musiktheater w Essen w 1988 r.), Stevena Pimlotta (Micaela w „Carmen” w Earl's Court w Londynie w 1989 r.), Roberta Carsena w „Manon Lescaut” w Antwerpii (1991) i Paryżu (1993), Roberta Wilsona (Cio-Cio San w Operze Narodowej w Paryżu w 1994 r.), Harry’ego Kupfera (Suor Angelica w Operze Państwowej w Hamburgu w 1995 r.), Franco Zeffirelliego („La bohème” w San Carlo w Neapolu w 1996 r.), Pier'Alliego („Mefistofele” w Operze Wiedeńskiej w latach 1998–2000) oraz Giorgio Strehlera (Hrabina w „Weselu Figara” w Teatro alla Scala w Mediolanie w 2005 r.).

swój amerykański debiut miała w 1987 roku w Santa Fe Opera w Nowym Meksyku jako Cio-Cio San w „Madama Butterfly”, a później w tym samym roku wystąpiła jako Mimì w „La bohème” w Los Angeles u boku Plácido Domingo. Debiut w Metropolitan Opera w Nowym Jorku miał miejsce w 2001 roku w roli Mimì, po czym wystąpiła jako Cio-Cio San i Mimì w War Memorial Opera House w San Francisco.

Można ją usłyszeć w wielu nagraniach, w szczególności w „Pajacach”, „Manon Lescaut”, „Madama Butterfly”, „Simon Boccanegra”, „Otellu”, „La bohème”, „Toscie”, „Suor Angelica”, „Gianni Schicchi”, IX Symfonii i „Egmoncie” Beethovena, „Requiem” Brahmsa, duecie z V aktu „Don Carlo” z Ramonem Vargasem dla RCA, a także w recitalu arii operowych z oper włoskich dla Naxos.

Jej kariera rozwijała się pomyślnie dzięki koncertom i recitalom w całej Europie i Stanach Zjednoczonych; okazała się głęboko poruszającą interpretatorką w niektórych rolach, zwłaszcza jako Butterfly, Manon Lescaut, Angelica i Mimì.