(Claudio Scimone)

Claudio Scimone (23 grudnia 1934 – 6 września 2018) był włoskim dyrygentem.

Urodził się w Padwie we Włoszech, a dyrygentury uczył się u Dmitrija Mitropulosa i Franco Ferrary. Zyskał międzynarodową sławę zarówno jako dyrygent, jak i kompozytor. Przywrócił do życia wiele utworów z epoki baroku i renesansu. Jego dyskografia obejmuje ponad 150 pozycji, a sam zdobył liczne nagrody, w tym Grand Prix du Disque przyznawane przez Académie Charles Cros.

Claudio Scimone był założycielem zespołu I Solisti Veneti (z którym nagrał większość swoich płyt), a w chwili śmierci pełnił funkcję dyrygenta honorowego Orkiestry Gulbenkiana w Lizbonie w Portugalii.

Wraz z londyńską orkiestrą Philharmonia poprowadził pierwsze nagranie symfonii Muzio Clementiego.

Scimone uświadomił światu znaczenie dzieł teatralnych Vivaldiego, zaczynając od pierwszego współczesnego wykonania „Orlando furioso” z udziałem Marilyn Horne i Victorii de Los Angeles.

W odrodzonym teatrze La Fenice Claudio Scimone kierował pierwszą współczesną inscenizacją weneckiej wersji „Maometto secondo” Rossiniego.

Przygotował również współczesne premiery „Mojżesza w Egipcie” i „Edypa w Kolonos” Rossiniego oraz „Sądu Ostatecznego” Salieriego.

Claudio Scimone został odznaczony tytułem Kawalera Wielkiego Krzyża Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (najwyższym odznaczeniem Republiki). Otrzymał również honorowy doktorat prawa na Uniwersytecie w Padwie.

Źródło: Artykuł „Claudio Scimone” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.