Aki Kaurismäki (Aki Kaurismäki) - Reżyser, Producent, Scenarzysta, , Montażysta, Scenariusz, Podziękowania znany z pracy przy tego typu projektach: «Ariel» (1988), «Ariel» (1988), «Shadows in Paradise» (1986), «Cienie w raju» (1986), «Lights in the Dusk» (2006),
Aki Olavi Kaurismäki (ur. 4 kwietnia 1957 r. w Orimattila) jest fińskim reżyserem, scenarzystą, producentem, montażystą i aktorem. Jest najbardziej znany z nagradzanych filmów „Dryfujące chmury” (1996), „Człowiek bez przeszłości” (2002), „Le Havre” (2011) i „Druga strona nadziei” (2017), a także z mockumentu „Leningrad Cowboys Go America” (1989). Opisywany jest jako najbardziej znany fiński reżyser. Jest starszym bratem Miki Kaurismäki.
Po ukończeniu studiów z zakresu mediów na Uniwersytecie w Tampere, Kaurismäki pracował jako murarz, listonosz i zmywak, zanim zaczął realizować swoje zainteresowania kinem – najpierw jako krytyk, a później jako scenarzysta i reżyser. Karierę rozpoczął jako współscenarzysta i aktor w filmach tworzonych przez swojego starszego brata, Mikę Kaurismäki. Zagrał główną rolę w filmie Miki pt. „Kłamca” (1981). Wspólnie założyli firmę produkcyjną Villealfa Filmproductions, a później festiwal Midnight Sun Film Festival. Jego debiutem jako niezależnego reżysera była „Zbrodnia i kara” (1983) – adaptacja powieści Dostojewskiego osadzona we współczesnym Helsinkach. Światową uwagę zwrócił na siebie filmem „Leningrad Cowboys Go America” (1989).
Film Kaurismäkiego „Ariel” (1988) został zaprezentowany na 16. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie, gdzie zdobył nagrodę Prix FIPRESCI. Najbardziej uznanym dziełem Kaurismäkiego jest „Człowiek bez przeszłości”, który zdobył Grand Prix oraz nagrodę Jury Ekumenicznego na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2002 roku i został nominowany do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny w 2003 roku. Kaurismäki odmówił jednak udziału w ceremonii wręczenia Oscarów, twierdząc, że nie ma ochoty na imprezowanie w kraju będącym w stanie wojny. Kolejny film Kaurismäkiego, „Światła o zmierzchu”, również został wybrany jako fińska nominacja do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny, lecz reżyser ponownie zbojkotował nagrody i odrzucił nominację w ramach protestu przeciwko polityce zagranicznej prezydenta USA George'a W. Busha. W 2002 roku Kaurismäki zbojkotował także 40. Nowojorski Festiwal Filmowy w geście solidarności z irańskim reżyserem Abbasem Kiarostami, który nie otrzymał wizy do USA na czas festiwalu. Film Kaurismäkiego z 2017 roku „Druga strona nadziei” zdobył Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego reżysera na 67. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie. Na tym samym festiwalu ogłosił, że będzie to jego ostatni film jako reżysera, choć emerytura okazała się krótkotrwała, gdyż w 2022 roku rozpoczął zdjęcia do kolejnego filmu, „Spadłe liście”, którego premiera zaplanowana jest na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2023 roku.