(Jean Raspail)

Jean Raspail (5 lipca 1925 – 13 czerwca 2020) był francuskim odkrywcą, powieściopisarzem i pisarzem podróżniczym. Wiele z jego książek dotyczy postaci historycznych, eksploracji oraz ludów tubylczych. Był laureatem prestiżowych francuskich nagród literackich Grand Prix du Roman oraz Grand Prix de littérature przyznawanych przez Académie française. W 2003 roku rząd Francji uhonorował go, mianując go Oficerem Legii Honoru. Na arenie międzynarodowej jest najbardziej znany z kontrowersyjnej powieści z 1973 roku pt. „Obóz świętych”, która opowiada o masowej imigracji z krajów trzeciego świata do Europy.

Urodzony 5 lipca 1925 roku w Chemillé-sur-Dême w departamencie Indre i Loire, Raspail był synem dyrektora fabryki Octave’a Raspaila i Marguerite Chaix. Uczęszczał do prywatnych szkół katolickich: Saint-Jean de Passy w Paryżu, Institution Sainte-Marie d'Antony oraz École des Roches w Verneuil-sur-Avre.

Przez pierwsze dwadzieścia lat swojej kariery Raspail podróżował po świecie. W latach 1950–52 poprowadził samochodową wyprawę z Ziemi Ognistej na Alaskę, a w 1954 roku francuską ekspedycję badawczą do krainy Inków. Raspail pełnił funkcję konsula generalnego Królestwa Araukanii i Patagonii. W 1981 roku jego powieść „Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie” (Ja, Antoine de Tounens, król Patagonii) zdobyła Grand Prix du Roman (nagrodę za powieść) Académie française.

Jego tradycyjny katolicyzm służy jako inspiracja dla wielu jego utopijnych dzieł, w których ideologie komunizmu i liberalizmu ponoszą klęskę, a przywrócona zostaje monarchia katolicka. W powieści z 1990 roku pt. „Sire”, w lutym 1999 roku w Reims na króla Francji zostaje koronowany 18-letni Philippe Pharamond de Bourbon, bezpośredni potomek ostatnich francuskich królów.

W swoim najsłynniejszym dziele, „Obóz świętych” (1973), Raspail przewiduje upadek cywilizacji zachodniej pod wpływem przytłaczającej „tsunami” imigracji z Trzeciego Świata. „Hordy” świata powstają i, za słowami dramaturga Iana Allena, „niszczą białą rasę”. Książka została przetłumaczona na język angielski, niemiecki, hiszpański, włoski, afrikaans, czeski, niderlandzki, polski, węgierski i portugalski, a do 2006 roku sprzedano ponad 500 000 egzemplarzy. Po „Obozie świętych” Raspail napisał inne powieści, w tym „Północ”, „Sire” oraz „Pierścień rybaka”. Raspail powtórzył te poglądy w artykule z 1985 roku (napisanym wspólnie z innym autorem) dla magazynu Le Figaro pt. „Czy Francja w 2015 roku wciąż będzie francuska?”, w którym stwierdził, że „odsetek nieeuropejskiej ludności imigranckiej we Francji wzrośnie do poziomu zagrażającego przetrwaniu tradycyjnej francuskiej kultury, wartości i tożsamości”.

W 2000 roku Raspail był kandydatem do Académie française, zdobywając największą liczbę głosów, jednak nie uzyskał większości wymaganej do objęcia wolnego miejsca po Jeanie Guittonie.

Artykuł Raspaila w Le Figaro z 17 czerwca 2004 roku pt. „Ojczyzna zdradzona przez Republikę”, w którym krytykował francuską politykę imigracyjną, stał się przedmiotem pozwu Międzynarodowej Ligi przeciw Rasizmowi i Antysemityzmowi z powodu „podżegania do nienawiści rasowej”, jednak 28 października sąd oddalił to powództwo.

W 1970 roku Académie française przyznało Raspailowi Nagrodę Jean Waltera za całokształt twórczości. W 2007 roku otrzymał Grande Médaille d’Or des Explorations et Voyages de Découverte od Société de géographie de France za całokształt swojej pracy. ...

Źródło: Artykuł „Jean Raspail” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.