(Renaud Capuçon)

(Renaud Capuçon) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Visitors: Bastille Day» (2016), «Goście, Goście 3: Rewolucja» (2016),

Renaud Capuçon (ur. 27 stycznia 1976) – francuski skrzypek klasyczny. Od późnego 2016 roku prowadzi zajęcia w Royal Northern College of Music.

Capuçon urodził się w Chambéry 27 stycznia 1976 roku. Do konserwatorium w swoim rodzinnym mieście wstąpił w wieku 4 lat, a następnie do Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris (CNSMDP) w wieku 14 lat, gdzie studiował pod kierunkiem Gérarda Pouleta. Trzy lata później ukończył studia, zdobywając pierwszą nagrodę zarówno w muzyce kameralnej, jak i w grze na skrzypcach.

Następnie wziął udział w kilku międzynarodowych konkursach i dołączył do Młodzieżowej Orkiestry Unii Europejskiej, a później do Młodzieżowej Orkiestry Gustava Mahlera jako pierwszy skrzypek pod batutą Claudio Abbado.

Równocześnie rozpoczął karierę solisty i muzyka kameralnego, grając z Nicholasem Angelichem, Jérôme’em Ducrosem, Frankiem Braleyem, Hélène Grimaud, Gérardem Caussé, a także ze swoim młodszym bratem Gautierem, wiolonczelistą.

W 1996 roku założył coroczny festiwal w La Ravoire niedaleko Chambéry, Rencontres artistiques de Bel-Air, który zakończył się w 2010 roku. Gościł najważniejszych muzyków kameralnych, w tym Jeana-Pierre’a Walleza, Michela Dalberto, Martę Argerich, Stephena Kovacevicha, Augustina Dumaya, Gérarda Caussé, Paula Meyera, Emmanuela Pahuda, Katię i Marielle Labèque.

W 2013 roku rozpoczął prowadzenie wielkanocnego festiwalu w Aix-en-Provence.

Nagrał utwory kameralne Ravela, Schuberta, Brahmsa, a także koncerty skrzypcowe Schumanna i Mendelssohna pod dyrekcją Daniela Hardinga.

Po grze na instrumentach Vuillaume, Guadagnini, a następnie Stradivariusie, w 2005 roku Banque de Suisse Italienne BSI wypożyczył mu Guarneriusa, „Panette” z 1737 roku, który należał do Isaaca Sterna.

Wśród jego nagród znajdują się: pierwsza nagroda w muzyce kameralnej w 1992 roku i pierwsza nagroda w grze na skrzypcach w 1993 roku w CNSMD de Paris, a następnie w 1995 roku nagroda Akademii Sztuk w Berlinie. W 2000 roku został uznany za talent roku przez Victoires de la musique classique, które w 2005 roku przyznało mu tytuł „instrumentalnego solisty roku”. W 2006 roku otrzymał nagrodę skrzypcową im. Georges’a Enescu od Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique.

25 maja 2009 roku wziął udział w filmie 7.57 am-pm w reżyserii Simona Leloucha, w którym wykonał Melodię Orfeusza Glucka na swoim Guarneriusie w środku tłumu dojeżdżających do pracy w linii 6 paryskiego metra, niezauważony i ignorowany przez przechodzących ludzi.

W czerwcu 2011 roku został mianowany Kawalerem Narodowego Orderu Zasługi przez rząd francuski, a w marcu 2016 roku „Kawalerem Legii Honorowej”.

Współpracował z kompozytorami współczesnymi, takimi jak Nicolas Bacri (sonata na skrzypce solo, 1999), Karol Beffa (duet na skrzypce i wiolonczelę Masques, koncert na skrzypce, kwartet smyczkowy Mosaïques), Pascal Dusapin (koncert na skrzypce – Aufgang), Bruno Mantovani (koncert na skrzypce – Jeux d'eau, 2012) i Wolfgang Rihm (koncert na skrzypce – Gedicht des Malers, 2015).

4 stycznia 2019 roku wystąpił z koncertem podczas karnawału muzycznego „Winter at Tantora” w Al-'Ula, miejscu wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w północno-zachodniej Arabii Saudyjskiej. ...

Źródło: Artykuł „Renaud Capuçon” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Renaud Capuçon)

Cała filmografia (Renaud Capuçon)