(Christiane Eda-Pierre)

(Christiane Eda-Pierre) - znana z pracy przy takich projektach: «Babel opéra, ou la répétition de Don Juan de Wolfgang Amadeus Mozart» (1985), «Babel opéra, ou la répétition de Don Juan de Wolfgang Amadeus Mozart» (1985),

Christiane Eda-Pierre (24 marca 1932 – 6 września 2020) była francuską sopranistką koloraturową pochodzenia martynikańskiego, która śpiewała w szerokim zakresie ról, od dzieł barokowych po współczesne.

Eda-Pierre urodziła się w Fort-de-France na Martynice, w rodzinie intelektualistów. Była córką dziennikarza Williama Eda-Pierre'a i nauczycielki muzyki Alice Nardal oraz siostrzenicą Paulette Nardal. Od najmłodszych lat uczyła się gry na pianinie pod kierunkiem matki. We wrześniu 1950 roku wyjechała do Paryża, gdzie przez dwa lata studiowała w École Normale de Musique de Paris. Po lekcjach z Charlesem Panzérą zmieniła specjalizację z fortepianu na śpiew. W 1954 roku rozpoczęła naukę w Konserwatorium Paryskim (Conservatoire de Paris), gdzie pobierała lekcje śpiewu od Louisa Noguéra i dykcji od Gabrielle Fontan. Ukończyła studia z wyróżnieniem w 1957 roku. W tym samym roku zadebiutowała zawodowo w Nicei jako Leïla w operze „Poławiacze pereł”.

W 1958 roku zadebiutowała w Opéra-Comique jako Lakmé, w 1959 roku na festiwalu w Aix-en-Provence jako Papagena w „Czarodziejskim flecie”, a w 1960 roku w Palais Garnier jako Lucia di Lammermoor. Śpiewała tam standardowe role lirycznego sopranu koloraturowego z repertuaru francuskiego i włoskiego. Zdobyła również wielkie uznanie w rolach mozartowskich, zwłaszcza jako Konstancja w „Uprowadzeniu z seraju”, a także jako Hrabina w „Weselu Figara”, Donna Anna i Elvira w „Don Giovannim” oraz Królowa Nocy w „Czarodziejskim flecie”.

Eda-Pierre była wysoko ceniona w operze barokowej, szczególnie w dziełach Jeana-Philippe'a Rameau, w tym w „Indyjskich romansach”, „Zoroastrze”, „Boreadach” (uczestnicząc w pierwszym nowoczesnym wykonaniu we wrześniu 1964 roku) oraz „Dardanusie”. Była również bardzo aktywna w francuskim radiu, gdzie śpiewała w rzadko wystawianych dziełach, takich jak „Oblężenie Koryntu” Rossiniego, „Pirata” Belliniego, „Pretty Girl z Perth” Bizeta, a także „Beatrice i Benedykty” oraz „Benvenuto Cellini” Berlioza.

Wprowadziła wiele współczesnych dzieł, takich jak „Les amants captifs” Capdeville'a (1973), „Pour un monde noir” Chaynes'a (1979) oraz „Erszebet” (1983). W 1983 roku stworzyła również rolę Anioła w „Świętym Franciszku z Asyżu” Oliviera Messiaena w Operze Paryskiej.

Eda-Pierre odnosiła wielkie sukcesy również na arenie międzynarodowej, występując m.in. w Lizbonie, Londynie, Wexford, Berlinie, Hamburgu, Wiedniu, Salzburgu, Moskwie, Chicago i Nowym Jorku. Zadebiutowała w Metropolitan Opera w 1980 roku jako Konstancja, a w ciągu kolejnych dwóch lat śpiewała inne role: Gildę w „Rigoletcie” (z Luciano Pavarottim) oraz Antonię w „Opowieściach Hoffmanna” (z Plácido Domingo).

W 1977 roku została nauczycielką w Konserwatorium Paryskim, kontynuując jednocześnie karierę operową i koncertową.

Posiadaczka pięknego, bogatego i zwinnego głosu, który pozwolił jej odnieść sukces w szerokim wachlarzu ról, Eda-Pierre jest obecna na kilku nagraniach. Jej trzy najsłynniejsze ukazały się pod szyldem Philips: jako Konstancja w „Uprowadzeniu z seraju” oraz Teresa w „Benvenuto Cellini” (oba pod batutą Sir Colina Davisa), a także album arii z francuskich oper komicznych Grétry i Philidora pod kierunkiem Sir Neville'a Marrinera. Z okazji stulecia Bizeta w 1975 roku uczestniczyła w studyjnych nagraniach BBC „Pretty Girl z Perth” oraz „Doktora Mirakla”.

Najważniejsze dzieła (Christiane Eda-Pierre)

Cała filmografia (Christiane Eda-Pierre)