(Patricia Payne)

Patricia Katherine Payne ONZM (ur. 8 marca 1942) – nowozelandzka śpiewaczka operowa, mezzosopranistka i kontralt. Jako członkini Royal Opera House w Londynie, zbudowała międzynarodową karierę, wykonując główne role zarówno w repertuarze Wagnera, jak i włoskim w najważniejszych operach świata. Po dziesięcioleciach śpiewania, została artystką plastyczną. Urodzona w Dunedin, Payne ukończyła Otago Girls' High School. Po wygraniu Krajowego Konkursu Arii Operowych w 1966 roku, kontynuowała studia w Londynie. W latach 1967–1968 była studentką London Opera Centre, a także studiowała u Roya Hendersona, Hansa Hottera i Very Rózsy. Po głównie wykonywaniu oratoriów od 1969 roku, zadebiutowała na scenie w Royal Opera House w 1974 roku jako Schwertleite w „Walkirii” Wagnera i została członkinią zespołu. Wystąpiła tam jako Erda w „Złocie Renu” i „Zygfrydzie”, a także jako Pierwsza Norn w „Zmierzchu bogów”, między innymi. W rolach Geneviève w „Pelleasie i Melizandzie” Debussiego, Ulryki w „Un ballo in maschera” Verdiego i Pani Sedley w „Peter Grimes” Brittena. W 1976 roku odniosła „ogromny sukces” jako Filpyevna w produkcji „Eugeniusza Oniegina” Czajkowskiego w Royal Opera House, Covent Garden.

Wystąpiła na Festiwalu w Bayreuth w 1977 roku, jako Schwertleite i Pierwsza Norn w Jahrhundertring, stuleciu produkcji „Pierścienia Nibelungów” Wagnera, pod batutą Pierre'a Bouleza i w reżyserii Patrice'a Chéreau. Zadebiutowała w Metropolitan Opera w 1980 roku, jako Cieca w „La Giocondzie” Ponchielliego. W 1978 roku wystąpiła w La Scala w Mediolanie jako Ulryka, rola uważana za jej popisową. W 1987 roku wystąpiła w Opera North w Leeds podczas brytyjskiej premiery „Dafny” Richarda Straussa, śpiewając rolę Gai. W 1995 roku wystąpiła w Operze w Tel Awiwie jako Clarissa w „Miłości do trzech pomarańczy” Prokofiewa, a także jako Ciocia w pierwszych przedstawieniach „Piotra Grima” Brittena w Nowej Zelandii.