(Emanuel Ax)

(Emanuel Ax) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Music by John Williams» (2024), «Muzyka filmowa: John Williams» (2024),

Emanuel "Manny" Ax (ur. 8 czerwca 1949) – amerykański pianista klasyczny. Znany jest ze swoich współprac w muzyce kameralnej z wiolonczelistą Yo-Yo Ma i skrzypkami Isaacem Sternem oraz Young Uck Kim, a także z recitali fortepianowych i występów z czołowymi orkiestrami na całym świecie.

Od 12. roku życia Ax studiował grę na fortepianie pod kierunkiem Mieczysława Munza w Juilliard School. W 1970 roku otrzymał wyróżnienie na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, w 1971 roku zajął trzecie miejsce na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym Vianna da Motta, w 1972 roku siódme miejsce na Konkursie Królowej Elżbiety, a w 1974 roku pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Artura Rubinsteina.

Od 1990 roku Ax jest wykładowcą w Juilliard School.

Ax urodził się w rodzinie polsko-żydowskiej Joachima i Hellen Ax w Lwowie, na Ukrainie, niegdyś części Związku Radzieckiego. Oboje rodzice byli ocalałymi z nazistowskich obozów koncentracyjnych. Ax rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku sześciu lat; jego ojciec był jego pierwszym nauczycielem. Gdy miał siedem lat, rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie studiował grę na fortepianie w szkole przy ulicy Miodowej. Dwa lata później rodzina Axów przeniosła się do Winnipeg, Manitoba, Kanada, gdzie kontynuował naukę muzyki, m.in. jako członek The Junior Musical Club of Winnipeg. W 1961 roku, gdy Ax miał 12 lat, rodzina przeniosła się do Nowego Jorku, a Ax kontynuował studia pianistyczne pod kierunkiem Mieczysława Munza w Juilliard School do 1976 roku, kiedy to Munz opuścił Nowy Jork, aby uczyć w Japonii. W 1970 roku Ax uzyskał tytuł licencjata z francuskiego na Uniwersytecie Columbia i został obywatelem amerykańskim. W tym samym roku otrzymał wyróżnienie na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W 1971 roku zajął trzecie miejsce na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym Vianna da Motta. W 1972 roku zajął 7. miejsce na Konkursie Królowej Elżbiety w Brukseli. Zyskał uznanie publiczności, wygrywając w 1974 roku Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Artura Rubinsteina, gdzie został osobiście pogratulowany przez wybitnego pianisty Artura Rubinsteina, który był jurorem konkursu. The New York Times poinformował o zwycięstwie Axa w 1974 roku i stwierdził, że oprócz nagrody w wysokości 5000 dolarów, Ax „otrzyma Artur Rubinstein Gold Medal, angaże z Israel Philharmonic i BBC Orchestra, kontrakt nagraniowy z RCA oraz kontrakt managerski z Hurok Artists”.

W 1975 roku Ax został uhonorowany nagrodą Michaels Award of Young Concert Artists, a w 1979 roku nagrodą Avery Fisher Prize.

Przypominając sobie lata konkursowe, Ax powiedział: „Zazwyczaj zapomina się, jak naprawdę straszne było napięcie. Tu siedziałeś, numer 19, próbując zagrać coś lepiej niż numer 18. Absurdalne.” Dla Axa stwierdzenie, który pianista jest lepszy, jest jedynie subiektywną oceną na najwyższym poziomie: „Czy ktokolwiek może pójść na recital fortepianowy i powiedzieć, że Horowitz jest lepszy od Rubinsteina? Najbardziej, co mogę powiedzieć, to że Rubinstein przemawia do mnie silniejszym głosem niż ten czy tamten”. Choć przyznaje, że konkursy są niezbędnym środkiem do sukcesu dla pianistów, Ax ma nadzieję, że nigdy nie będzie „siedział w jury i eliminował ludzi”.…

Źródło: Artykuł „Emanuel Ax” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Emanuel Ax)

Cała filmografia (Emanuel Ax)