(M. Fraize)

(M. Fraize) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Swoją amatorską przygodę z teatrem rozpoczął w 1992 roku w Théâtre du Sol w Charly, a profesjonalistą został w 2000 roku. W ciągu kolejnych dwóch lat otrzymał wiele nagród. Następnie stworzył „objazdowe café-théâtre”, z którym przemierzał Burgundię. To właśnie wtedy wykreował postać pana Fraize’a – infantylnego, nieśmiałego i naiwnego mężczyzny, ubranego w obcisłe czerwone polo i zbyt krótkie zielone dżinsy.

Zyskał rozpoznawalność przede wszystkim dzięki dziesięciu występom w 2011 roku w programie „On n'demande qu'à en rire” na antenie France 2, gdzie już podczas pierwszego skeczu zwrócił na siebie uwagę ciszą, która trwała przez trzy czwarte występu. Podczas każdego z pojawień w programie wyróżniał się bardzo osobistym, ryzykownym rodzajem humoru, kładąc nacisk na absurd, operując ciszą i powtórzeniami oraz stawiając na reżyserię, gestykulację i mimikę. Wszystkie jego teksty były konstruowane tak, aby przekazywać treści w sposób nieoczywisty i zawoalowany, często nawiązując do poprzednich skeczy i podejmując tematy społeczno-ekonomiczne (denuncjując na przykład koncepcję monopolu w drugim skeczu czy absurdalność śmiania się z dużej liczby ubogich we Francji w siódmym). Ta technika całkowicie odróżniała go od kolegów po fachu, którzy stawiali na bardziej klasyczne podejście, dążąc do nawiązania kontaktu z publicznością, a niekiedy wręcz ją prowokując.

15 grudnia 2011 roku, po swoim dziesiątym występie, ogłosił na stronie na Facebooku, że nie będzie już brał udziału w programie Laurenta Ruquiera. Kilka miesięcy później publicznie wyraził swoje oburzenie decyzją jury, które „zbuzowało” (odrzuciło) jego ostatni skecz, argumentując to brakiem przygotowania.

Mimo to kontynuował występy ze swoim spektaklem w całej Francji, Belgii i Szwajcarii. Pod koniec 2013 roku zaprezentował nowe show pt. „Monsieur Fraize... Il parle!” („Pan Fraize... On mówi!”).

Najważniejsze dzieła (M. Fraize)

Cała filmografia (M. Fraize)